Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ

 

Δεν είναι όλοι οι θάνατοι ίδιοι. Υπάρχουν εκείνοι που έρχονται αθόρυβα, σαν μια σκιά που σβήνει το φως, και υπάρχουν κι άλλοι… εκείνοι που προειδοποιούν. Εκείνοι που σε κάνουν να καταλάβεις πως ό,τι έκανες στη ζωή σου, τώρα θα επιστρέψει για να σε βρει.

Ο Λόζα δεν είναι απλώς ένας δαίμονας. Δεν κυνηγά ψυχές, δεν κάνει συμφωνίες, δεν ψιθυρίζει υποσχέσεις. Ο Λόζα έρχεται μόνο μία φορά. Και έρχεται όταν όλα έχουν ήδη τελειώσει.

Λένε πως αν έχεις πουλήσει την ψυχή σου — είτε στον Διάβολο είτε σε κάποιον από τους άγνωστους δαίμονες που παραμονεύουν στις σκιές — τότε, λίγο πριν τον θάνατό σου, ο χρόνος θα παγώσει. Ο κόσμος γύρω σου θα σιγήσει. Οι ήχοι θα χαθούν, και η ανάσα σου θα βαραίνει σαν να μην ανήκει πια σε σένα.

Και τότε… θα τον δεις.

Στέκεται κάπου κοντά σου, χωρίς να κινείται. Δεν έχει μορφή που να μπορείς να περιγράψεις εύκολα — κάθε μάτι τον βλέπει διαφορετικά. Σε άλλους εμφανίζεται σαν άνθρωπος με άδεια μάτια, σε άλλους σαν σκιά που στάζει σκοτάδι, και σε μερικούς… σαν κάτι που δεν θα έπρεπε να υπάρχει.

Τα μάτια του, όμως, είναι πάντα ίδια. Κοιτάζουν μέσα σου. Όχι το σώμα σου. Όχι το πρόσωπό σου. Την ψυχή σου.

Ο Λόζα δεν μιλάει αμέσως. Περιμένει. Σε αφήνει να καταλάβεις. Να θυμηθείς. Κάθε λέξη που είπες, κάθε πράξη που έκανες, κάθε συμφωνία που υπέγραψες — όλα περνούν μπροστά σου σαν εφιάλτης που δεν μπορείς να σταματήσεις.

Και όταν είσαι έτοιμος να σπάσεις… τότε εμφανίζεται ο άλλος.

Ο Θεριστής.

Δεν έρχεται με θόρυβο. Δεν χρειάζεται. Το δρεπάνι του δεν είναι για το σώμα — είναι για αυτό που μένει μετά. Στέκεται δίπλα στον Λόζα, σιωπηλός, σαν εκτελεστής που περιμένει εντολή.

Και τότε, για πρώτη φορά, ο Λόζα μιλάει.

Η φωνή του δεν ακούγεται με αυτιά. Τη νιώθεις μέσα στο κεφάλι σου, βαριά και αργή, σαν να σε πνίγει.

«Η συμφωνία ολοκληρώθηκε.»

Δεν σε ρωτά αν φοβάσαι. Δεν τον νοιάζει.

«Η επιλογή… είναι η τελευταία σου.»

Και εκείνη τη στιγμή καταλαβαίνεις κάτι που δεν σου είπε ποτέ κανείς.

Δεν είναι ο Θεριστής που αποφασίζει.

Δεν είναι ο Διάβολος που σε παίρνει.

Εσύ θα διαλέξεις.

Αλλά η επιλογή δεν είναι ελεύθερη.

Γιατί ο Λόζα σου δείχνει.

Σου δείχνει πού ανήκεις.

Αν η ψυχή σου έχει ήδη σημαδευτεί, αν έχεις δώσει αυτό που δεν επιστρέφεται… τότε δεν υπάρχει δρόμος πίσω. Ο Θεριστής θα προχωρήσει, και το δρεπάνι του δεν θα αφήσει τίποτα από σένα εκτός από μια σκιά που θα σέρνεται στην αιωνιότητα.

Αν όμως υπάρχει ακόμα κάτι μέσα σου — κάτι που δεν παραδόθηκε — τότε ο Λόζα θα κάνει κάτι χειρότερο.

Θα σε αφήσει να θυμάσαι.

Θα σε αφήσει να δεις τι θα μπορούσες να είχες γίνει.

Και μετά… θα σε στείλει εκεί που αξίζεις.

Γιατί ο Λόζα δεν είναι τιμωρία.

Είναι κρίση.

Και όταν τον δεις… σημαίνει πως δεν υπάρχει πια χρόνος να αλλάξεις τίποτα.