Η Έξοδος της Πανσελήνου
Η Αποστολή των Τεσσάρων Λυκανθρώπων
Το προηγούμενο βράδυ, η πανσέληνος φώτιζε ολόκληρο τον ουρανό του φανταστικού βασιλείου του Άρντεν. Το ασημένιο φως απλωνόταν πάνω από τα πυκνά δάση, τις παγωμένες λίμνες και τις βουνοκορφές, ενώ ο άνεμος περνούσε ανάμεσα στα πανάρχαια δέντρα κάνοντας τα κλαδιά να τρίζουν σαν να ψιθύριζαν ξεχασμένες ιστορίες.
Βαθιά μέσα στο Δάσος των Μαύρων Ελάτων, μια μεγάλη πέτρινη πύλη άνοιξε αργά.
Τέσσερις λυκάνθρωποι βγήκαν από το κρησφύγετό τους.
Ο αρχηγός τους ήταν ο Βόλγκαρ, ένας έμπειρος πολεμιστής που είχε οδηγήσει την αγέλη του σε αμέτρητες αποστολές.
Δίπλα του περπατούσε η Λίρα, εξαιρετική ανιχνεύτρια που μπορούσε να εντοπίσει ίχνη ακόμη και πάνω σε βρεγμένο βράχο.
Ο τρίτος ήταν ο Ντράβεν, ο δυνατότερος της ομάδας, γνωστός για την υπομονή και τη δύναμή του.
Τελευταίος ακολουθούσε ο νεότερος, ο Κάελ, που πραγματοποιούσε την πρώτη μεγάλη του αποστολή έξω από τα όρια της αγέλης.
Η αποστολή τους δεν ήταν το κυνήγι ανθρώπων.
Έπρεπε να διασχίσουν το δάσος και να φτάσουν στο εγκαταλελειμμένο Παρατηρητήριο της Σελήνης, όπου, σύμφωνα με έναν παλιό θρύλο, φυλασσόταν ένας πέτρινος χάρτης που οδηγούσε σε μια ξεχασμένη κοιλάδα.
Η διαδρομή ήταν δύσκολη.
Πυκνή ομίχλη σκέπαζε το έδαφος.
Το φως της πανσελήνου δημιουργούσε παράξενες σκιές ανάμεσα στους κορμούς.
Κουκουβάγιες πετούσαν αθόρυβα πάνω από τα κεφάλια τους, ενώ από μακριά ακούγονταν λύκοι να απαντούν ο ένας στον άλλον μέσα στη νύχτα.
Η Λίρα γονάτισε δίπλα σε ένα μονοπάτι.
«Κάποιος πέρασε από εδώ πριν λίγες ώρες.»
Ο Βόλγκαρ παρατήρησε προσεκτικά το χώμα.
Τα ίχνη οδηγούσαν προς ένα πέτρινο γεφύρι που ένωνε δύο χαράδρες.
Η ομάδα κινήθηκε σιωπηλά.
Όταν έφτασαν στη γέφυρα, διαπίστωσαν ότι το παλιό πέτρινο πέρασμα είχε αρχίσει να καταρρέει.
Ένας ένας πέρασαν προσεκτικά.
Ξαφνικά ακούστηκε ένας δυνατός κρότος.
Μια μεγάλη πέτρα αποκολλήθηκε και έπεσε στο φαράγγι.
Ο Κάελ γλίστρησε, αλλά ο Ντράβεν πρόλαβε να τον τραβήξει πίσω.
Μετά από λίγα λεπτά όλοι είχαν περάσει με ασφάλεια.
Λίγο πριν τα μεσάνυχτα έφτασαν σε έναν μεγάλο πέτρινο κύκλο, καλυμμένο από βρύα.
Στο κέντρο υπήρχε ένας παλιός βωμός.
Πάνω του ήταν χαραγμένα παράξενα σύμβολα που έμοιαζαν να λαμπυρίζουν κάτω από το φως της πανσελήνου.
Ο Βόλγκαρ ακούμπησε το χέρι του στην πέτρα.
Ένας βαθύς μεταλλικός ήχος ακούστηκε από το εσωτερικό του λόφου.
Μπροστά τους άνοιξε μια κρυφή είσοδος.
Μέσα υπήρχε μια μεγάλη αίθουσα με πέτρινες κολόνες και τοίχους γεμάτους αρχαίες χαράξεις.
Ο Κάελ κρατούσε έναν αναμμένο πυρσό.
Οι σκιές χόρευαν στους τοίχους καθώς η ομάδα προχωρούσε αργά.
Στο τέλος της αίθουσας βρήκαν το Παρατηρητήριο της Σελήνης.
Στο κέντρο υπήρχε ένας τεράστιος κυκλικός χάρτης σκαλισμένος σε λευκή πέτρα.
Επάνω του απεικονίζονταν ποτάμια, βουνά, δάση και αρχαίοι δρόμοι που δεν υπήρχαν στους σύγχρονους χάρτες.
Η Λίρα εντόπισε μια μικρή χαραγή που έδειχνε προς μια άγνωστη κοιλάδα πίσω από τις Βόρειες Κορυφές.
«Αυτό ψάχναμε», είπε.
Πριν προλάβουν να αντιγράψουν ολόκληρο τον χάρτη, ένας δυνατός σεισμός συγκλόνισε την αίθουσα.
Σκόνη άρχισε να πέφτει από την οροφή.
Οι τέσσερις λυκάνθρωποι συνεργάστηκαν γρήγορα.
Ο Ντράβεν μετακίνησε έναν πεσμένο κίονα που έκλεινε την έξοδο.
Ο Κάελ μάζεψε τον κύλινδρο με τα σχέδια.
Η Λίρα οδηγούσε την ομάδα μέσα από τους διαδρόμους που κατέρρεαν.
Ο Βόλγκαρ έμεινε τελευταίος, βεβαιώνοντας ότι όλοι είχαν περάσει με ασφάλεια.
Βγήκαν από το υπόγειο λίγες στιγμές πριν η είσοδος κλείσει οριστικά κάτω από σωρούς από πέτρες.
Έξω, η πανσέληνος βρισκόταν ακόμη ψηλά στον ουρανό.
Το δάσος είχε γεμίσει ασημένιο φως και η νύχτα ήταν ήσυχη.
Οι τέσσερις λυκάνθρωποι πήραν τον δρόμο της επιστροφής, γνωρίζοντας ότι είχαν ανακαλύψει κάτι που θα άλλαζε το μέλλον της αγέλης τους.
Όταν επέστρεψαν στο κρησφύγετο, άπλωσαν τον αντιγραμμένο χάρτη μπροστά στο συμβούλιο της αγέλης.
Οι γηραιότεροι τον εξέτασαν σιωπηλά.
Στην άκρη του χάρτη υπήρχε μια επιγραφή:
«Όποιος ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι δεν θα βρει μόνο μια χαμένη κοιλάδα, αλλά και την αλήθεια για την πρώτη αγέλη που περπάτησε κάτω από το φως της πανσελήνου.»
Έτσι ξεκίνησε μια νέα αποστολή για τους τέσσερις συντρόφους, μια αποστολή που θα τους οδηγούσε πέρα από τα γνωστά σύνορα του βασιλείου, σε τόπους όπου οι παλιοί θρύλοι περίμεναν ακόμη να αποκαλυφθούν.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου