Η Συμφωνία των Είκοσι Χρόνων

 

Ο Φραν ήταν είκοσι πέντε χρονών όταν βρήκε ένα παλιό χειρόγραφο κρυμμένο μέσα σε ένα σκονισμένο ξύλινο σεντούκι. Οι σελίδες ήταν κιτρινισμένες και γεμάτες παράξενα σύμβολα. Ανάμεσα στις γραμμές υπήρχε ένα κείμενο που περιέγραφε μια σκοτεινή συμφωνία με έναν δαίμονα.

Σύμφωνα με τον θρύλο, όποιος υπέγραφε το συμβόλαιο αποκτούσε πλούτη, δύναμη και ό,τι επιθυμούσε για είκοσι χρόνια. Όμως υπήρχε ένας όρος. Όταν τελείωνε ο χρόνος, η συμφωνία έληγε και το χρέος έπρεπε να πληρωθεί.

Ο Φραν, παρασυρμένος από την απληστία του, υπέγραψε.

Τα χρόνια πέρασαν. Απέκτησε χρήματα, φήμη και όλα όσα κάποτε ονειρευόταν. Ξέχασε όμως τις προειδοποιήσεις που υπήρχαν στις τελευταίες σελίδες του συμβολαίου.

Τη νύχτα που συμπληρώθηκαν ακριβώς είκοσι χρόνια, ένας παγωμένος αέρας κάλυψε την πόλη. Από τα σκοτεινά δάση ακούστηκαν ουρλιαχτά. Οι λύκοι του δαίμονα είχαν έρθει για να εκτελέσουν τη συμφωνία.

Ο Φραν προσπάθησε να κρυφτεί. Κλείδωσε πόρτες και παράθυρα. Έσβησε τα φώτα και περίμενε μέσα στο σκοτάδι. Όμως οι λύκοι δεν ήταν συνηθισμένα πλάσματα. Ήταν σκιές της νύχτας. Κανένα εμπόδιο δεν μπορούσε να τους σταματήσει.

Καθώς οι κραυγές τους πλησίαζαν, θυμήθηκε ξαφνικά μια ξεχασμένη γραμμή του συμβολαίου. Ένα μόνο λάθος είχε κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Είχε παραβιάσει έναν από τους όρους της συμφωνίας.

Η τιμωρία ήταν άμεση.

Οι λύκοι εμφανίστηκαν μέσα από το σκοτάδι και κύκλωσαν το σπίτι. Οι τοίχοι έτριζαν. Οι πόρτες άνοιξαν μόνες τους. Ο Φραν έπεσε στο πάτωμα τρομοκρατημένος.

Τότε εμφανίστηκε μια σκοτεινή μορφή με μαύρο μανδύα. Στο χέρι της κρατούσε ένα παλιό βιβλίο γεμάτο ονόματα.

Ήταν ο Θεριστής.

Άνοιξε το βιβλίο και βρήκε το όνομα του Φραν γραμμένο με κόκκινα γράμματα. Οι λύκοι σταμάτησαν να ουρλιάζουν. Η σιωπή απλώθηκε παντού.

«Η συμφωνία έληξε», είπε η μορφή.

Ο Φραν προσπάθησε να ζητήσει έλεος, αλλά ήταν αργά. Το όνομά του είχε ήδη διαγραφεί από τον κόσμο των ζωντανών.

Ο Θεριστής έκλεισε το βιβλίο και πήρε την ψυχή του. Οι λύκοι εξαφανίστηκαν μέσα στη νύχτα και το σπίτι βυθίστηκε ξανά στη σιωπή.

Το επόμενο πρωί κανείς δεν βρήκε ίχνη από τον Φραν.

Μόνο ένα παλιό συμβόλαιο βρισκόταν πάνω στο τραπέζι.

Στην τελευταία σελίδα ήταν γραμμένη μία μόνο φράση:

«Κάθε συμφωνία έχει τίμημα. Κανείς δεν ξεφεύγει από το τέλος της.»