🔥 Ο Συναγερμός της Κόλασης

Στα πιο βαθιά στρώματα της Κόλασης, εκεί όπου οι φλόγες δεν σβήνουν ποτέ και οι σκιές έχουν μνήμη, ξαφνικά ακούστηκε κάτι που δεν είχε ακουστεί για αιώνες.

Ο Συναγερμός.

Ένας ήχος μεταλλικός και αρχαίος αντήχησε μέσα από τις άβυσσες. Οι πύλες από μαύρο σίδερο άρχισαν να τρίζουν. Οι φύλακες δαίμονες γύρισαν τα κεφάλια τους προς τον ουρανό της φωτιάς.

Κάτι είχε συμβεί.

Ψυχές είχαν δραπετεύσει.

Σκιές που κάποτε ανήκαν στην Κόλαση είχαν βρει τρόπο να περάσουν τα σύνορα του σκότους και να χαθούν στον κόσμο των ζωντανών. Για πρώτη φορά μετά από χιλιάδες χρόνια, η ισορροπία είχε σπάσει.

Στο κέντρο της Κόλασης, στον θρόνο από καμένη πέτρα, σηκώθηκε ο Πρίγκιπας της Άβυσσου.

Το όνομά του ήταν Denel.

Τα μάτια του έλαμπαν σαν κάρβουνα μέσα στο σκοτάδι και η φωνή του έκανε τους δαίμονες να σιωπήσουν.

«Κάποιοι ξέχασαν σε ποιο μέρος ανήκουν», είπε.

Με ένα νεύμα του χεριού του, οι πύλες άνοιξαν. Από τα βάθη ξεκίνησε να συγκεντρώνεται μια στρατιά δαιμόνων: κυνηγοί σκιών, φύλακες των πυλών και αρχαίες οντότητες που δεν είχαν περπατήσει στον κόσμο των ανθρώπων για αιώνες.

Η αποστολή ήταν μία.

Να βρουν κάθε ψυχή που δραπέτευσε.

Και να την φέρουν πίσω.

Η επιστροφή δεν θα ήταν όπως πριν.
Όσοι τόλμησαν να ξεφύγουν θα γνώριζαν ότι η Κόλαση δεν ξεχνά.

Οι δαίμονες άνοιξαν τις πύλες προς τον κόσμο των ζωντανών. Σκιές άρχισαν να ανεβαίνουν από τις ρωγμές της γης, να περνούν μέσα από νύχτες χωρίς φεγγάρι και να ψάχνουν.

Κάθε ψυχή είχε αφήσει ένα ίχνος.

Και οι κυνηγοί της Κόλασης ήξεραν να το ακολουθούν.

Ο Denel στάθηκε μπροστά στη στρατιά του.

«Δεν είναι μόνο τιμωρία», είπε.
«Είναι μάθημα.»

Οι νέοι δαίμονες παρακολουθούσαν σιωπηλοί.

Οι παλιοί χαμογέλασαν.

Γιατί ήξεραν ότι όταν η Κόλαση στέλνει στρατό…
ο κόσμος των ανθρώπων αρχίζει να βλέπει σκιές εκεί που πριν υπήρχε μόνο σκοτάδι.

Και εκείνη τη νύχτα, σε πολλές πόλεις της γης, κάποιοι ένιωσαν ένα ρίγος χωρίς λόγο.

Δεν ήξεραν γιατί.

Αλλά βαθιά μέσα τους κάτι ψιθύριζε:

Οι κυνηγοί της Κόλασης είχαν ήδη ξεκινήσει. 🔥

---