🩸 Το Συμβόλαιο της Αιώνιας Σκιάς

 

Σε μια ξεχασμένη πόλη που λεγόταν Ντράβελ, κανείς δεν μιλούσε για τη νύχτα.

Γιατί τη νύχτα… κάτι περπατούσε στους δρόμους.

Στον πιο παλιό πύργο της πόλης ζούσε ένας μάγος που λεγόταν Μάλακιρ.

Κανείς δεν θυμόταν πότε είχε εμφανιστεί.
Κανείς δεν ήξερε πόσων ετών ήταν.

Μόνο ένα πράγμα ήταν σίγουρο.

Ο Μάλακιρ δεν φοβόταν τον θάνατο.

Τον αναζητούσε.

---

Το βιβλίο που δεν πρέπει να ανοίξει

Βαθιά μέσα στον πύργο του υπήρχε ένα τραπέζι από μαύρη πέτρα.

Πάνω του βρισκόταν ένα βιβλίο.

Δεμένο με δέρμα.
Γραμμένο με αίμα.

Το όνομά του ήταν:

Το Codex Tenebris – το Βιβλίο της Απόλυτης Σκιάς.

Κάθε σελίδα είχε ονόματα δαιμόνων.

Αρχαίων.

Ξεχασμένων.

Και κάθε όνομα έδινε δύναμη σε όποιον τολμούσε να το διαβάσει.

Αλλά υπήρχε ένας κανόνας.

Κάθε όνομα έπαιρνε ένα κομμάτι της ψυχής σου.

---

Ο άνθρωπος που δεν είχε τίποτα να χάσει

Ο Μάλακιρ είχε ήδη πουλήσει τα περισσότερα κομμάτια της ψυχής του.

Σε δαίμονες της φωτιάς.
Σε πνεύματα του χάους.
Σε σκιές που δεν είχαν σώμα.

Αλλά δεν του έφτανε.

Ήθελε κάτι περισσότερο.

Ήθελε να γίνει ο κύριος των δαιμόνων.

Έτσι, μια νύχτα πανσελήνου, άνοιξε την τελευταία σελίδα του βιβλίου.

Εκεί υπήρχε μόνο ένα όνομα.

Ένα όνομα που ακόμα και οι δαίμονες φοβόντουσαν.

---

Η εμφάνιση του άρχοντα

Όταν το διάβασε…

ο κόσμος σταμάτησε.

Η φωτιά έσβησε.

Ο αέρας πάγωσε.

Και μπροστά του εμφανίστηκε μια τεράστια σκιά.

Μάτια σαν καμένη λάβα.

Φτερά από σκοτάδι.

Η φωνή του έμοιαζε με σεισμό.

«Εσύ… με κάλεσες.»

Ο Μάλακιρ δεν φοβήθηκε.

Γονάτισε.

Και είπε:

«Σου δίνω ό,τι απέμεινε από την ψυχή μου.
Κάνε με πιο δυνατό από κάθε μάγο.»

Η σκιά γέλασε.

---

Το δώρο της κόλασης

Ο δαίμονας άγγιξε το στήθος του.

Η καρδιά του μάγου σταμάτησε.

Για λίγα δευτερόλεπτα.

Και όταν ξαναχτύπησε…

δεν ήταν πια ανθρώπινη.

Μέσα στο σώμα του κυλούσε μαύρη δύναμη.

Οι σκιές υπάκουαν.

Οι δαίμονες γονάτιζαν.

Οι άνθρωποι τρελαίνονταν μόνο που τον κοιτούσαν.

Ο Μάλακιρ είχε γίνει κάτι άλλο.

Κάτι χειρότερο από άνθρωπος.

---

Η αρχή της καταστροφής

Λίγες εβδομάδες μετά, ένας βασιλιάς τον κάλεσε στο παλάτι.

Ο βασιλιάς φοβόταν τον πόλεμο.

Ο μεγαλύτερος γιος του ήταν ο νόμιμος διάδοχος.

Αλλά ο μικρότερος… ήθελε τον θρόνο.

Και πλήρωσε τον μάγο.

Με χρυσό.

Με εξουσία.

Με αίμα.

Ο Μάλακιρ χαμογέλασε.

Και εκείνη τη νύχτα…

άνοιξε ξανά το Codex Tenebris.

Διάβασε δεκάδες ονόματα.

Και από τη γη σηκώθηκαν στρατοί δαιμόνων.

---

Η κατάρα

Ο διάδοχος που πολεμούσε στα σύνορα δεν επέστρεψε ποτέ.

Ο μικρότερος αδελφός έγινε βασιλιάς.

Αλλά δεν ήξερε κάτι.

Κάθε φορά που ο Μάλακιρ χρησιμοποιούσε το βιβλίο…

ένα νέο όνομα γραφόταν στις σελίδες.

Το δικό του.

Ξανά και ξανά.

Μέχρι που μια μέρα…

όταν πέθαινε…

το βιβλίο θα άνοιγε μόνο του.

Και όλοι οι δαίμονες που του έδωσαν δύναμη…

θα ερχόντουσαν να πάρουν πίσω

την ψυχή που είχε μοιραστεί σε εκατό κομμάτια.

Και τότε…

ούτε η κόλαση δεν θα μπορούσε να τον σώσει. 🩸🔥

---