🌑 Η Σύναξη των Δεκατριών Σκιών

 

Το φεγγάρι είχε χαθεί πίσω από μαύρα σύννεφα όταν οι δεκατρείς μάγισσες άρχισαν να φτάνουν μία–μία στο εγκαταλελειμμένο πέτρινο σπίτι βαθιά μέσα στο δάσος. Το σπίτι στεκόταν εκεί για αιώνες, ξεχασμένο από ανθρώπους και θεούς, με παράθυρα σφραγισμένα από σάπια ξύλα και σύμβολα χαραγμένα πάνω στις πέτρες του. Η μυρωδιά υγρής γης, καμένου κεριού και αποξηραμένων βοτάνων είχε ποτίσει κάθε γωνιά του τόπου.

Κάθε μάγισσα είχε διαφορετική αποστολή.

Άλλες ταξίδευαν σε βουνά και νεκροταφεία για να συλλέξουν σπάνια βότανα που άνθιζαν μόνο κάτω από νεκρό φως φεγγαριού. Άλλες παρακολουθούσαν αρχαίες τελετές και κατέγραφαν ξεχασμένες λέξεις δύναμης μέσα σε δερμάτινα βιβλία δεμένα με μαύρες κλωστές. Υπήρχαν και εκείνες που μελετούσαν τους ουρανούς, αναζητώντας σημάδια από άλλες διαστάσεις και κόσμους που υπήρχαν πίσω από την πραγματικότητα των ανθρώπων.

Μία φορά κάθε μήνα, όταν η νύχτα βυθιζόταν στην απόλυτη σιωπή, οι μάγισσες συγκεντρώνονταν στο παλιό σπίτι για τη μεγάλη σύναξη. Εκεί αντάλλασσαν γνώσεις, ξόρκια και σκοτεινά μυστικά. Πάνω σε ένα τεράστιο ξύλινο τραπέζι άπλωναν παπύρους, κρανία ζώων, πέτρες με ρούνους και μικρά φιαλίδια γεμάτα μαύρα υγρά που αχνόβραζαν σαν να είχαν ζωή.

Στο κέντρο του δωματίου υπήρχε ένα νέο βιβλίο.

Ένα βιβλίο μαύρης μαγείας που ακόμη δεν είχε ολοκληρωθεί.

Οι σελίδες του ήταν φτιαγμένες από παράξενο δέρμα και πάνω τους γράφονταν νέα ξόρκια με μελάνι ανακατεμένο με στάχτη και αίμα από τελετές. Κάθε μάγισσα πρόσθετε τη δική της γνώση, δημιουργώντας ένα απαγορευμένο έργο που, σύμφωνα με τους θρύλους, μπορούσε να ανοίξει δρόμους προς άλλους κόσμους.

Καθώς η ώρα πλησίαζε τα μεσάνυχτα, ο αέρας μέσα στο σπίτι άρχισε να παγώνει.

Οι σκιές γύρω από τους τοίχους κινήθηκαν μόνες τους.

Τότε εμφανίστηκαν οι δαίμονες.

Δεν βγήκαν μέσα από φωτιά, αλλά μέσα από το ίδιο το σκοτάδι. Ψηλές μορφές με παραμορφωμένα πρόσωπα, μάτια σαν αναμμένα κάρβουνα και φωνές που ακούγονταν σαν ψίθυροι πολλών ανθρώπων μαζί. Οι μάγισσες γονάτισαν μπροστά τους και άρχισαν νέες συμφωνίες, δίνοντας όρκους πίστης με αντάλλαγμα δύναμη, γνώση και εκδίκηση απέναντι σε άλλες συνάξεις μαγισσών που πολεμούσαν για τα ίδια μυστικά.

Οι δαίμονες τούς αποκάλυψαν ένα αρχαίο τελετουργικό.

Για δεκατρείς νύχτες οι μάγισσες χάραζαν ρούνους στους τοίχους και στο πάτωμα του παλιού σπιτιού. Τα σύμβολα άρχισαν να λάμπουν με βαθύ κόκκινο φως, ενώ οι πέτρες του σπιτιού έτριζαν σαν κάτι τεράστιο να ξυπνούσε κάτω από τη γη.

Την τελευταία νύχτα της τελετής, οι δεκατρείς στάθηκαν γύρω από τον κύκλο των ρούνων κρατώντας αναμμένα μαύρα κεριά.

Άρχισαν να ψιθυρίζουν ξόρκια σε γλώσσα ξεχασμένη από τον κόσμο.

Ο αέρας σκίστηκε.

Μία τεράστια σκοτεινή ρωγμή άνοιξε μπροστά τους και από μέσα ακούστηκαν κραυγές, ψίθυροι και ήχοι πλασμάτων που δεν ανήκαν στη Γη. Σκιές άρχισαν να κινούνται πίσω από την πύλη, μορφές από άλλες διαστάσεις που παρατηρούσαν τις μάγισσες μέσα από το άνοιγμα.

Και τότε οι δεκατρείς κατάλαβαν το τρομακτικό λάθος τους.

Η πύλη δεν είχε ανοίξει μόνο από τη δική τους πλευρά.

Κάτι από την άλλη διάσταση είχε ήδη βρει τον δρόμο προς τον κόσμο τους.