Ο Μάγος που Έγινε Δαίμονας των Συμφωνιών

 

Πριν από πολλούς αιώνες ζούσε ένας μάγος που ονομαζόταν Στέφαν. Ήταν γνώστης αρχαίων μυστικών και περνούσε τις νύχτες του μέσα σε ξεχασμένα δάση, αναζητώντας γνώσεις που κανένας άλλος δεν τολμούσε να αγγίξει. Όμως η ζωή του τελείωσε ξαφνικά και η ψυχή του χάθηκε μέσα στα σκοτεινά βασίλεια του κάτω κόσμου.

Για χρόνια αμέτρητα περιπλανιόταν ανάμεσα σε σκιές και φωτιές. Οι μέρες δεν υπήρχαν εκεί. Μόνο αιώνια νύχτα, καπνός και απόκοσμοι ψίθυροι που αντηχούσαν μέσα σε τεράστιες πέτρινες αίθουσες. Ο Στέφαν θυμόταν ακόμη ποιος ήταν, αλλά κάθε χρόνο που περνούσε, η ανθρώπινη φύση του γινόταν όλο και πιο αδύναμη.

Μια νύχτα, καθώς οι μαύρες φλόγες φώτιζαν τους ατελείωτους διαδρόμους, ένας πανίσχυρος δαίμονας τον παρατήρησε. Ονομαζόταν Βάρκαελ, ένας πρίγκιπας των σκιών που κυβερνούσε μια από τις σκοτεινές επαρχίες του κάτω κόσμου. Είχε ακούσει ιστορίες για τον μάγο που δεν λύγισε ποτέ και θέλησε να τον γνωρίσει.

Οι δυο τους μίλησαν για πολλές νύχτες. Ο Βάρκαελ ανακάλυψε ότι ο Στέφαν διατηρούσε ακόμη τη σοφία και την εξυπνάδα που είχε όταν ήταν ζωντανός. Έτσι τον οδήγησε μπροστά σε ένα συμβούλιο ισχυρών δαιμόνων.

Οι άρχοντες των σκιών συζήτησαν για πολύ καιρό. Τελικά πήραν μια απόφαση. Θα έδιναν στον Στέφαν μια νέα ύπαρξη. Δεν θα ήταν πλέον άνθρωπος ούτε απλή ψυχή. Θα γινόταν ένας νέος δαίμονας.

Μέσα σε έναν αρχαίο ναό από μαύρο λίθο άρχισε η τελετή. Σκιές τυλίχτηκαν γύρω του σαν φίδια. Οι φλόγες άλλαξαν χρώμα και έγιναν ασημένιες. Τα παλιά του σημάδια εξαφανίστηκαν και στη θέση τους εμφανίστηκαν φωτεινά σύμβολα που έλαμπαν σαν κάρβουνα μέσα στο σκοτάδι.

Όταν η τελετή τελείωσε, ο Στέφαν άνοιξε τα μάτια του. Δεν ήταν πια άνθρωπος. Οι κόρες των ματιών του έμοιαζαν με φλόγες και η παρουσία του έκανε τον αέρα να παγώνει. Είχε γίνει ο Δαίμονας των Συμφωνιών.

Του δόθηκε η άδεια να περνά ανάμεσα στους κόσμους. Τις νύχτες περιπλανιόταν σε ξεχασμένα δάση, σε ερειπωμένα μονοπάτια και σε αρχαία πέτρινα γεφύρια. Εκεί συναντούσε ανθρώπους που αναζητούσαν δύναμη, πλούτη ή φήμη.

Ο Στέφαν δεν ανάγκαζε ποτέ κανέναν να τον ακολουθήσει. Άκουγε μόνο τις επιθυμίες τους και τους υποσχόταν ότι θα πετύχουν τους στόχους τους. Κάποιοι αποκτούσαν πλούτη. Άλλοι γίνονταν διάσημοι. Άλλοι αποκτούσαν δύναμη και επιρροή.

Όμως κάθε συμφωνία είχε ένα τίμημα.

Μετά από είκοσι πέντε χρόνια, η συμφωνία έληγε. Όταν ερχόταν εκείνη η νύχτα, ο Στέφαν εμφανιζόταν ξανά μέσα από τις σκιές για να υπενθυμίσει την υπόσχεση που είχε δοθεί.

Οι άνθρωποι τότε καταλάβαιναν ότι καμία δύναμη δεν είναι πραγματικά δωρεάν και ότι κάθε επιλογή αφήνει το δικό της αποτύπωμα στη μοίρα τους.

Και έτσι ο Δαίμονας των Συμφωνιών συνέχισε να περιπλανιέται κάτω από το φως του φεγγαριού. Άλλοτε τον έβλεπαν ανάμεσα στα δέντρα ενός ομιχλώδους δάσους. Άλλοτε στις άκρες παλιών δρόμων όπου φυσούσε παγωμένος άνεμος.

Κανείς δεν ήξερε αν ήταν μύθος ή πραγματικότητα.

Όμως οι ταξιδιώτες που περπατούσαν μόνοι μέσα στη νύχτα έλεγαν πως, όταν ο άνεμος σταματούσε ξαφνικά και τα δέντρα σιωπούσαν, μια σκοτεινή μορφή με μάτια σαν φλόγες στεκόταν ανάμεσα στις σκιές, περιμένοντας να ακούσει την επόμενη επιθυμία.