ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ — Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ZERO

 

Κανείς δεν γνώριζε την ύπαρξή τους. Κανείς δεν ήξερε ποιοι ήταν οι άνθρωποι που παρακολουθούσαν αθόρυβα τον κόσμο από τις σκιές. Οι περισσότεροι πίστευαν πως τα παράξενα φώτα στον ουρανό ήταν περιστέρια που πετούσαν τη νύχτα ή απλές σκιές μέσα στα σύννεφα. Όμως η αλήθεια ήταν διαφορετική.

Δεν ήταν πουλιά.

Ήταν drones.

Μικρές μαύρες μηχανές με αθόρυβους κινητήρες που περιπολούσαν πάνω από πόλεις, χωριά, βουνά και δάση. Ανήκαν σε μια μυστική οργάνωση γνωστή μόνο με ένα όνομα.

ZERO.

Η ZERO δεν υπηρετούσε καμία κυβέρνηση. Δεν εργαζόταν για κανέναν στρατό. Ο μοναδικός σκοπός της ήταν να παρακολουθεί το σκοτάδι.

Κάθε δρόμος είχε καταγραφεί. Κάθε εγκαταλελειμμένο κτίριο. Κάθε παλιό νεκροταφείο. Κάθε σταυροδρόμι μέσα στα δάση.

Όταν έπεφτε η νύχτα και το τελευταίο φως του ήλιου χανόταν πίσω από τα βουνά, οι οθόνες στο υπόγειο αρχηγείο της ZERO άναβαν ταυτόχρονα.

Εκατοντάδες χάρτες εμφανίζονταν μπροστά στους αναλυτές.

«Τομέας 17 καθαρός.»

«Τομέας 42, ύποπτη δραστηριότητα.»

«Άνοιγμα ενεργειακής πύλης εντοπίστηκε στο βόρειο δάσος.»

Οι πράκτορες φορούσαν μαύρες στολές χωρίς διακριτικά. Τα πρόσωπά τους ήταν κρυμμένα πίσω από μάσκες. Κανείς δεν χρησιμοποιούσε αληθινό όνομα.

Η αποστολή τους ήταν μία.

Να εντοπίζουν πύλες που άνοιγαν από σκοτεινές ομάδες. Πύλες που, σύμφωνα με τους φακέλους της οργάνωσης, δημιουργούνταν από μυστικές τελετές σατανιστών, σκοτεινών μάγων και άλλων επικίνδυνων λατρειών.

Ένα βράδυ του Οκτωβρίου, οι αισθητήρες κατέγραψαν κάτι που δεν είχαν ξαναδεί.

Μέσα σε ένα απομονωμένο δάσος εμφανίστηκε μια τεράστια ενεργειακή ανωμαλία.

Δώδεκα drones στάλθηκαν αμέσως.

Οι κάμερές τους κατέγραψαν μια ομάδα μαυροντυμένων ανθρώπων γύρω από έναν κύκλο από πέτρες. Παράξενα σύμβολα έλαμπαν στο έδαφος ενώ πυκνή ομίχλη απλωνόταν ανάμεσα στα δέντρα.

Ξαφνικά το έδαφος άρχισε να τρέμει.

Ένα σκοτεινό ρήγμα άνοιξε στον αέρα.

Οι οθόνες στο αρχηγείο γέμισαν παράσιτα.

Τα drones άρχισαν να χάνουν σήμα ένα-ένα.

«Χάνουμε επαφή!»

«Όλες οι μονάδες σε συναγερμό!»

Οι πράκτορες της ZERO ξεκίνησαν αμέσως για το σημείο.

Όταν έφτασαν, βρήκαν το δάσος σιωπηλό.

Καμία φωτιά.

Κανέναν άνθρωπο.

Μόνο καμένα δέντρα και βαθιά σημάδια στο έδαφος σαν κάτι τεράστιο να είχε περάσει από εκεί.

Ο αρχηγός της επιχείρησης γονάτισε και άγγιξε το χώμα.

Ήταν ακόμη ζεστό.

Κοίταξε τον σκοτεινό ουρανό.

Τα σύννεφα κινούνταν αφύσικα γρήγορα.

Κάπου μακριά ακούστηκε ένας παράξενος ήχος που δεν έμοιαζε με ζώο ούτε με άνθρωπο.

Τότε κατάλαβαν.

Δεν είχαν φτάσει εγκαίρως.

Κάτι είχε περάσει από την πύλη.

Κάτι που τώρα βρισκόταν ελεύθερο στον κόσμο.

Από εκείνη τη νύχτα, η ZERO αύξησε τις περιπολίες της. Τα drones γέμισαν τους ουρανούς. Οι πράκτορες παρακολουθούσαν κάθε ύποπτη κίνηση.

Γιατί γνώριζαν ότι το σκοτάδι δεν κοιμάται ποτέ.

Και όσο υπάρχουν εκείνοι που αναζητούν δύναμη μέσα στις σκιές, οι Κυνηγοί της ZERO θα βρίσκονται εκεί.

Παρακολουθώντας.

Περιμένοντας.

Κυνηγώντας το σκοτάδι πριν αυτό καταπιεί τον κόσμο.