Το Μυστικό του Νυχτερινού Πανδοχείου

 

Μια ιστορία σκοτεινής φαντασίας

Στην απομονωμένη περιοχή του Μπλάκβερ, ανάμεσα σε πυκνά δάση και ορεινά περάσματα, υπήρχε ένα παλιό πέτρινο πανδοχείο γνωστό ως «Η Μαύρη Σελήνη». Την ημέρα έμοιαζε εγκαταλελειμμένο. Όταν όμως έπεφτε η νύχτα, τα παράθυρά του φωτίζονταν και άγνωστοι ταξιδιώτες άρχιζαν να φτάνουν από κάθε κατεύθυνση.

Οι περισσότεροι κάτοικοι απέφευγαν να πλησιάζουν το μέρος. Κυκλοφορούσαν ιστορίες πως όσοι σύχναζαν εκεί δεν εμφανίζονταν ποτέ στο φως της ημέρας. Κανείς δεν γνώριζε αν οι φήμες ήταν αληθινές, όμως το πανδοχείο είχε γίνει αντικείμενο παρακολούθησης από το Τάγμα των Κυνηγών της Ιερής Σφραγίδας.

Ο αρχηγός του τάγματος αποφάσισε να αναθέσει την αποστολή σε τρεις έμπειρες Κυνηγούς, γνωστές για την ικανότητά τους στις μυστικές επιχειρήσεις.

Η πρώτη ήταν η Αριάδνη, ειδική στις μεταμφιέσεις και στη συλλογή πληροφοριών.

Η δεύτερη ήταν η Μυρτώ, ανιχνεύτρια που μπορούσε να παρατηρεί κάθε λεπτομέρεια χωρίς να γίνεται αντιληπτή.

Η τρίτη ήταν η Θάλεια, χαρτογράφος και κρυπτογράφος του τάγματος, υπεύθυνη να καταγράφει κάθε εύρημα με ακρίβεια.

Η αποστολή τους ήταν ξεκάθαρη: να εξακριβώσουν αν οι φήμες ήταν αληθινές, να εντοπίσουν τα κρησφύγετα των βρικολάκων, να χαρτογραφήσουν τα περάσματα και να επιστρέψουν με στοιχεία ώστε οι αρχές του βασιλείου να αποφασίσουν τα επόμενα βήματα.

Οι τρεις γυναίκες έφτασαν στο πανδοχείο λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα, παριστάνοντας τις εμπόρους που αναζητούσαν κατάλυμα. Το εσωτερικό ήταν γεμάτο ταξιδιώτες. Η μουσική ακουγόταν χαμηλά, το τζάκι έκαιγε και όλοι έδειχναν φυσιολογικοί.

Ωστόσο, η Μυρτώ παρατήρησε ότι αρκετοί από τους θαμώνες δεν άγγιζαν ποτέ το φαγητό που τους σέρβιραν. Αντίθετα, έπιναν μόνο από σκούρα μεταλλικά κύπελλα και συζητούσαν ψιθυριστά μεταξύ τους.

Η Αριάδνη άρχισε να συνομιλεί με τον πανδοχέα. Με προσεκτικές ερωτήσεις έμαθε ότι κάθε μεσάνυχτα κάποιοι πελάτες έφευγαν από μια πίσω πόρτα που οδηγούσε προς το παλιό δάσος.

Λίγο πριν χτυπήσει μεσάνυχτα, οι τρεις Κυνηγοί ακολούθησαν διακριτικά την ομάδα.

Το μονοπάτι κατέληγε σε έναν εγκαταλελειμμένο αμπελώνα. Πίσω από ένα πέτρινο πηγάδι υπήρχε μια κρυφή είσοδος που οδηγούσε σε υπόγειες στοές.

Η Θάλεια σχεδίασε γρήγορα τον χώρο πάνω σε έναν χάρτη, σημειώνοντας κάθε διάδρομο, αποθήκη και έξοδο διαφυγής.

Οι τρεις τους παρέμειναν κρυμμένες για ώρες, παρατηρώντας τις κινήσεις των κατοίκων του υπόγειου συγκροτήματος. Διαπίστωσαν ότι υπήρχαν πολλαπλά δωμάτια, αποθήκες προμηθειών και αρκετές μυστικές εξόδοι που οδηγούσαν βαθιά μέσα στο δάσος.

Όταν ολοκλήρωσαν την καταγραφή, επέστρεψαν χωρίς να γίνουν αντιληπτές στο φρούριο της Ιερής Σφραγίδας.

Το Συμβούλιο των Κυνηγών μελέτησε τους χάρτες και τις αναφορές τους. Αντί να ενεργήσει βιαστικά, οργάνωσε μια μεγάλη επιχείρηση με στόχο να περικυκλώσει την περιοχή, να συλλάβει όσους θεωρούνταν επικίνδυνοι και να ασφαλίσει τις υπόγειες στοές ώστε να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά.

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες αργότερα, λίγο πριν την αυγή. Οι Κυνηγοί απέκλεισαν όλες τις εξόδους του συγκροτήματος και οι αρχές του βασιλείου ανέλαβαν να ερευνήσουν τον χώρο. Οι υπόγειες στοές καταγράφηκαν, οι επικίνδυνες περιοχές σφραγίστηκαν και το παλιό πανδοχείο έκλεισε οριστικά μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα.

Η αναφορά των τριών Κυνηγών φυλάχθηκε στο Μεγάλο Αρχείο της Ιερής Σφραγίδας ως υπόδειγμα επιτυχημένης αναγνωριστικής αποστολής. Από τότε, κάθε νέος Κυνηγός μελετούσε την επιχείρηση της «Μαύρης Σελήνης» για να θυμάται ότι οι σημαντικότερες αποστολές δεν κερδίζονται με βιαστικές αποφάσεις, αλλά με υπομονή, συνεργασία και προσεκτική συλλογή πληροφοριών.