Κεφάλαιο 7 – Η Πρώτη Δύναμη

 

Ο Κυνηγός δεν δίστασε ούτε στιγμή.

Με μια αστραπιαία κίνηση όρμησε προς τον Όριν.

Το αρχαίο ξίφος του συγκρούστηκε με τη γιγάντια πέτρινη λεπίδα του φύλακα.

Ο εκκωφαντικός μεταλλικός ήχος γέμισε ολόκληρη την κρύπτη.

Σπίθες και χρυσές ακτίνες φωτός πετάχτηκαν προς όλες τις κατευθύνσεις.

Η Λίζα κάλυψε το πρόσωπό της.

Δεν είχε ξαναδεί κάτι τέτοιο.

Ο Όριν έσπρωξε τον αντίπαλό του αρκετά μέτρα πίσω.

Ο Κυνηγός όμως προσγειώθηκε όρθιος.

Χαμογέλασε.

«Είσαι πιο δυνατός απ' όσο θυμόμουν.»

Ο πέτρινος φύλακας δεν απάντησε.

Σήκωσε το τεράστιο σπαθί του και χτύπησε το έδαφος.

Ολόκληρη η κρύπτη σείστηκε.

Πέτρινοι στύλοι αναδύθηκαν από το πάτωμα, προσπαθώντας να παγιδεύσουν τον εισβολέα.

Ο Κυνηγός κινήθηκε με απίστευτη ταχύτητα.

Απέφυγε κάθε εμπόδιο.

Το μεταλλικό γάντι στο αριστερό του χέρι άρχισε να λάμπει με μπλε φως.

Άγγιξε έναν από τους πέτρινους στύλους.

Αμέσως διαλύθηκε σε χιλιάδες κομμάτια.

Η Άρια κοίταξε ανήσυχη.

«Δεν είναι απλός κυνηγός...»

Η Λίζα γύρισε προς το μέρος της.

«Τι εννοείς;»

«Κάποιος του χάρισε αρχαία τεχνουργήματα. Γι' αυτό μπορεί να καταστρέφει τις προστασίες της κρύπτης.»

Την ίδια στιγμή ο Κυνηγός έκανε ένα μεγάλο άλμα.

Προσγειώθηκε μπροστά στον Όριν.

Τα δύο ξίφη συγκρούστηκαν ξανά.

Μια τεράστια έκρηξη ενέργειας τίναξε βιβλία και παλιά αντικείμενα στον αέρα.

Ο λευκός κρύσταλλος στο κέντρο της αίθουσας άρχισε να ραγίζει.

Το φυλαχτό της Λίζας έκαιγε όλο και περισσότερο.

Δεν άντεχε άλλο.

Το άγγιξε με τα δύο της χέρια.

Μια χρυσή λάμψη πλημμύρισε το σώμα της.

Ξαφνικά ένιωσε να βλέπει τον κόσμο διαφορετικά.

Γύρω από κάθε άνθρωπο εμφανίστηκαν φωτεινές γραμμές.

Γύρω από τον Όριν υπήρχε λαμπερό χρυσό φως.

Γύρω από τον Κυνηγό υπήρχαν μπλε σύμβολα που κινούνταν συνεχώς πάνω στην πανοπλία και στο γάντι του.

Και πολύ πιο μακριά...

Έξω από την κρύπτη...

Η Λίζα είδε δώδεκα σκοτεινές μορφές.

Οι μάγισσες δεν είχαν φύγει.

Περίμεναν.

Η αρχηγός τους είχε τα χέρια υψωμένα προς τον ουρανό και γύρω της σχηματιζόταν ένας τεράστιος κύκλος από μαύρη ενέργεια.

Η Άρια κατάλαβε αμέσως τι συνέβαινε.

«Όχι...»

Η φωνή της ακούστηκε γεμάτη ανησυχία.

«Δεν προσπαθούν να μπουν μέσα.»

«Τότε τι κάνουν;» ρώτησε η Λίζα.

«Ετοιμάζονται να καταστρέψουν ολόκληρη την κρύπτη.»

Εκείνη τη στιγμή το φυλαχτό έλαμψε τόσο δυνατά, που η Λίζα αναγκάστηκε να κλείσει τα μάτια της.

Μια άγνωστη δύναμη ξύπνησε μέσα της.

Χωρίς να το καταλάβει, άπλωσε το χέρι προς τον λευκό κρύσταλλο.

Μια χρυσή ακτίνα ενώθηκε με τον κρύσταλλο.

Οι ρωγμές άρχισαν να κλείνουν μόνες τους.

Οι προστατευτικοί κύκλοι στο πάτωμα άναψαν ξανά.

Ο Όριν γύρισε για μια στιγμή το κεφάλι προς τη Λίζα.

Για πρώτη φορά, στο πέτρινο πρόσωπό του εμφανίστηκε κάτι που έμοιαζε με χαμόγελο.

«Η δύναμη των Φυλάκων επέστρεψε...»

Ο Κυνηγός έκανε ένα βήμα πίσω.

Κοίταξε τη Λίζα με προσοχή.

Δεν φαινόταν πλέον βέβαιος ότι θα κέρδιζε.

Και έξω από την κρύπτη, η αρχηγός των σκοτεινών μαγισσών άνοιξε αργά τα μάτια της.

«Ξύπνησε...»

ψιθύρισε.

«Η αληθινή κληρονόμος μόλις απέκτησε την πρώτη της δύναμη.»

Η μάχη δεν είχε τελειώσει.

Μόλις είχε περάσει σε ένα εντελώς νέο στάδιο.