Το Μαύρο Παζάρι του Κρυφού Διαδικτύου

Η μυστική οργάνωση ZERO είχε αντιμετωπίσει δαίμονες, στοιχειωμένα αντικείμενα και πύλες που άνοιγαν κάτω από εγκαταλελειμμένες πόλεις. Αυτή τη φορά, όμως, η απειλή δεν κρυβόταν σε κάποιο δάσος ή νεκροταφείο. Βρισκόταν μέσα στο ίδιο το διαδίκτυο.
Όλα ξεκίνησαν όταν τρεις άνθρωποι από διαφορετικές πόλεις βρέθηκαν νεκροί μέσα στα σπίτια τους. Δεν υπήρχαν τραύματα ούτε ίχνη παραβίασης. Δίπλα στα σώματά τους βρέθηκαν παλιά βιβλία, δεμένα με μαύρο δέρμα και σφραγισμένα με κόκκινο κερί. Στις τελευταίες σελίδες των βιβλίων υπήρχε το ίδιο σύμβολο: μια αράχνη με επτά μάτια μέσα σε έναν κύκλο.
Η αναλύτρια της ZERO, Μίρα Κέιν, ανακάλυψε ότι τα θύματα είχαν αγοράσει τα βιβλία από μια μυστική αγορά του σκοτεινού διαδικτύου. Η ιστοσελίδα δεν είχε σταθερή διεύθυνση και εμφανιζόταν μόνο σε όσους λάμβαναν μια ειδική πρόσκληση. Το όνομά της ήταν Nox Agora.
Στη Nox Agora μπορούσε κανείς να βρει οτιδήποτε απαγορευμένο. Παλιές συλλογές ξορκιών, καταραμένα κοσμήματα, φυλαχτά φτιαγμένα από άγνωστα οστά, βότανα που φύτρωναν μόνο κοντά σε τάφους, καθρέφτες που υποτίθεται ότι έδειχναν τους νεκρούς και χειρόγραφα που υπόσχονταν δύναμη, πλούτο ή εκδίκηση.
Οι πωλητές δεν χρησιμοποιούσαν ονόματα. Εμφανίζονταν με σύμβολα και μάσκες. Ο πιο γνωστός από αυτούς ονομαζόταν Ο Βιβλιοθηκάριος. Κανείς δεν είχε δει ποτέ το πρόσωπό του. Στις φωτογραφίες των προϊόντων φαινόταν μόνο ένα ζευγάρι μαύρα γάντια να κρατά τα βιβλία.
Η ZERO δημιούργησε μια νέα ομάδα έρευνας με την κωδική ονομασία ΔΙΚΤΥΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ. Επικεφαλής ήταν ο Λέον Βάρκας. Μαζί του εργάζονταν η Μίρα Κέιν, ο ειδικός αρχαίων κειμένων Ντάριους Φελ, η πράκτορας πεδίου Έλενα Ρος και ο τεχνικός αναλυτής Άρης Νόλαν.
Ο Άρης κατάφερε να εισέλθει στη Nox Agora χρησιμοποιώντας μια πρόσκληση που είχε βρεθεί στο κινητό ενός από τα θύματα. Η οθόνη του υπολογιστή σκοτείνιασε και εμφανίστηκε μια μεγάλη αίθουσα σαν παλιά βιβλιοθήκη. Οι διάδρομοι λειτουργούσαν σαν κατηγορίες προϊόντων. Κάθε πόρτα οδηγούσε σε διαφορετικό τμήμα της αγοράς.
Στην πρώτη αίθουσα πωλούνταν μαγικά βιβλία. Στη δεύτερη υπήρχαν βότανα, σκόνες και φίλτρα. Στην τρίτη εμφανίζονταν αντικείμενα που υποτίθεται ότι περιείχαν φυλακισμένα πνεύματα. Η τέταρτη αίθουσα ήταν κλειδωμένη.
Πάνω στην πόρτα της υπήρχε το σύμβολο της επτάφθαλμης αράχνης.
Η Μίρα παρατήρησε ότι κάθε φορά που κάποιος επισκεπτόταν τη μυστική αγορά, η κάμερα και το μικρόφωνο της συσκευής του ενεργοποιούνταν για λίγα δευτερόλεπτα. Οι διαχειριστές παρακολουθούσαν τους πελάτες και κατέγραφαν τις φωνές τους.
Όμως δεν ήταν απλή παρακολούθηση.
Το σύστημα ανέλυε τον φόβο, την οργή και την απόγνωση κάθε επισκέπτη. Έπειτα του πρότεινε το βιβλίο ή το αντικείμενο που μπορούσε ευκολότερα να τον επηρεάσει.
«Δεν πουλάνε προϊόντα», είπε η Μίρα. «Διαλέγουν ανθρώπους.»
Η ομάδα ανακάλυψε ότι πολλοί από τους πωλητές ήταν χάκερ που συνεργάζονταν με σκοτεινούς μάγους και μέλη της SEFL. Είχαν δημιουργήσει ένα κρυφό δίκτυο μέσα στο διαδίκτυο, όπου οι ηλεκτρονικές διαδρομές συνδέονταν με μαγικές σφραγίδες. Κάθε αγορά λειτουργούσε σαν συμφωνία. Ο πελάτης πλήρωνε χρήματα, αλλά χωρίς να το γνωρίζει παραχωρούσε και κάτι άλλο.
Τη φωνή του.
Την εικόνα του.
Μερικές φορές ακόμη και ένα κομμάτι από τις αναμνήσεις του.
Η ZERO αποφάσισε να στήσει παγίδα. Ο Άρης δημιούργησε ψεύτικο λογαριασμό και προσποιήθηκε ότι αναζητούσε ένα βιβλίο ικανό να ανοίξει πύλη προς τον κόσμο των νεκρών. Μέσα σε λίγα λεπτά έλαβε προσωπικό μήνυμα από τον Βιβλιοθηκάριο.
«Το βιβλίο δεν ανοίγει μόνο πύλες. Επιλέγει ποιος θα περάσει.»
Ο πωλητής απαίτησε συνάντηση σε μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη έξω από την πόλη. Η ZERO έστειλε την ομάδα της λίγο πριν από τα μεσάνυχτα.
Η αποθήκη ήταν γεμάτη μεταλλικά ράφια. Πάνω τους υπήρχαν εκατοντάδες πακέτα, βιβλία, φιαλίδια, ξύλινα κουτιά και μαύρες σακούλες γεμάτες αποξηραμένα βότανα. Κάθε αντικείμενο έφερε έναν διαφορετικό κωδικό αποστολής.
Στο κέντρο του κτιρίου υπήρχε ένα τραπέζι με έναν φορητό υπολογιστή. Μπροστά του στεκόταν ένας ψηλός άνδρας με μαύρη μάσκα.
«Περιμέναμε τη ZERO», είπε.
Οι πόρτες της αποθήκης έκλεισαν απότομα. Από τα ράφια ακούστηκαν χτυπήματα και ψίθυροι. Τα καταραμένα αντικείμενα άρχισαν να ενεργοποιούνται ταυτόχρονα.
Μέσα από τα βιβλία βγήκε μαύρος καπνός. Τα γυάλινα δοχεία άρχισαν να τρέμουν. Ένα παλιό ξύλινο κουτί άνοιξε μόνο του και από μέσα ακούστηκε μια παιδική φωνή να ζητά βοήθεια.
Ο Λέον διέταξε την ομάδα να ενεργοποιήσει τις φορητές σφραγίδες περιορισμού. Η Έλενα τοποθέτησε τέσσερις μεταλλικές πλάκες στις γωνίες της αποθήκης και ένας φωτεινός κύκλος σχηματίστηκε γύρω από τα ράφια.
Ο Βιβλιοθηκάριος προσπάθησε να διαφύγει, αλλά η Μίρα τον σταμάτησε.
Όταν του αφαίρεσαν τη μάσκα, δεν βρήκαν ανθρώπινο πρόσωπο. Κάτω από αυτήν υπήρχε μια σκοτεινή επιφάνεια γεμάτη κινούμενα σύμβολα, σαν το πρόσωπό του να είχε αντικατασταθεί από ζωντανό κώδικα.
«Είμαι μόνο ένας λογαριασμός», είπε η οντότητα. «Ο πραγματικός Βιβλιοθηκάριος δεν βρίσκεται εδώ.»
Ο φορητός υπολογιστής άναψε μόνος του. Στην οθόνη εμφανίστηκαν δεκάδες αποθήκες σε διαφορετικές χώρες. Η Nox Agora δεν ήταν μία αγορά. Ήταν ένα ολόκληρο παγκόσμιο δίκτυο.
Πριν η ZERO προλάβει να αντιγράψει τα δεδομένα, όλα τα αρχεία άρχισαν να διαγράφονται. Η οντότητα γέλασε και το σώμα της διαλύθηκε σε μαύρο καπνό.
Η ομάδα κατάφερε να κατασχέσει τα περισσότερα αντικείμενα. Τα βιβλία και τα δοχεία μεταφέρθηκαν στο Θησαυροφυλάκιο των Σφραγίδων, όπου κλείστηκαν σε ειδικούς θαλάμους. Η αποθήκη καταστράφηκε και η Nox Agora εξαφανίστηκε από το δίκτυο.
Για λίγες ημέρες δεν εμφανίστηκε κανένα νέο περιστατικό.
Ώσπου ένα βράδυ ο Άρης άνοιξε τον υπολογιστή του στο αρχηγείο της ZERO. Η οθόνη ήταν μαύρη. Στο κέντρο εμφανίστηκε το σύμβολο της επτάφθαλμης αράχνης.
Κάτω από αυτό υπήρχε ένα νέο μήνυμα:
«Η αγορά μεταφέρθηκε. Τώρα βρίσκεται μέσα στο δίκτυό σας.»
Την ίδια στιγμή, βαθιά στο Θησαυροφυλάκιο των Σφραγίδων, εκατοντάδες καταραμένα βιβλία άνοιξαν ταυτόχρονα στην ίδια σελίδα.
Και από τους σκοτεινούς διαδρόμους ακούστηκε η φωνή του Βιβλιοθηκάριου:
«Η πρώτη παραγγελία είναι έτοιμη.»