Tromos.gr

  Σε μια ξεχασμένη πόλη που λεγόταν Ντράβελ , κανείς δεν μιλούσε για τη νύχτα. Γιατί τη νύχτα… κάτι περπατούσε στους δρόμους. Στον πιο παλιό πύργο της πόλης ζούσε ένας μάγος που λεγόταν Μάλακιρ . Κανείς δεν θυμόταν πότε είχε εμφανιστεί. Κανείς δεν ήξερε πόσων ετών ήταν. Μόνο ένα πράγμα ήταν σίγουρο. Ο Μάλακιρ δεν φοβόταν τον θάνατο. Τον αναζητούσε. Το βιβλίο που δεν πρέπει να ανοίξει Βαθιά μέσα στον πύργο του υπήρχε ένα τραπέζι από μαύρη πέτρα. Πάνω του βρισκόταν ένα βιβλίο. Δεμένο με δέρμα. Γραμμένο με αίμα. Το όνομά του ήταν: Το Codex Tenebris – το Βιβλίο της Απόλυτης Σκιάς. Κάθε σελίδα είχε ονόματα δαιμόνων. Αρχαίων. Ξεχασμένων. Και κάθε όνομα έδινε δύναμη σε όποιον τολμούσε να το διαβάσει. Αλλά υπήρχε ένας κανόνας. Κάθε όνομα έπαιρνε ένα κομμάτι της ψυχής σου . Ο άνθρωπος που δεν είχε τίποτα να χάσει Ο Μάλακιρ είχε ήδη πουλήσει τα περισσότερα κομμάτια της ψυχής του. Σε δαίμονες της φωτιάς. Σε πνεύματα του χάους. Σε σκιές που δεν είχαν σώμα. Αλλά δεν του έφτανε. Ήθελε κάτι περισ...

  Στο ξεχασμένο βασίλειο της Βαλμύρας, εκεί όπου τα δάση ήταν πιο σκοτεινά από τη νύχτα και τα βουνά έκρυβαν αρχαία μυστικά, ζούσε ένας μάγος που λεγόταν Άλντερον . Ο Άλντερον δεν ήταν ένας απλός μάγος. Η δίψα του για δύναμη ήταν ατελείωτη. Δεν του αρκούσαν τα ξόρκια των ανθρώπων. Δεν του αρκούσε η γνώση των βιβλιοθηκών. Ήθελε δύναμη που να κάνει τους βασιλιάδες να γονατίζουν. Και έτσι… έκανε το πρώτο λάθος. Το πρώτο συμβόλαιο Μια νύχτα χωρίς φεγγάρι, μέσα σε έναν εγκαταλελειμμένο ναό, ο Άλντερον χάραξε έναν κύκλο αίματος στο πέτρινο πάτωμα. Ψιθύρισε αρχαίες λέξεις. Η φωτιά έγινε μαύρη. Και μέσα από τον καπνό εμφανίστηκε ένας δαίμονας. Ο μάγος δεν δίστασε. Έκοψε το χέρι του με ένα μαχαίρι. «Σου πουλώ ένα κομμάτι της ψυχής μου… για δύναμη.» Ο δαίμονας χαμογέλασε. Και το συμβόλαιο έγινε. Η πτώση Αλλά η δύναμη ήταν εθιστική. Ο Άλντερον άρχισε να καλεί όλο και περισσότερους δαίμονες . Σε κάθε οντότητα έδινε ένα κομμάτι της ψυχής του. Δαίμονες της φωτιάς. Δαίμονες του αίματος. Σκιώδη πν...

  Η νύχτα ήταν σκοτεινή και βαριά. Μόνο η πανσέληνος φώτιζε το παλιό δάσος του Ravenmoor . Για αιώνες, δύο φυλές πολεμούσαν χωρίς έλεος. Οι λυκάνθρωποι. Και οι βρικόλακες. Το αίμα είχε ποτίσει το χώμα του δάσους. Κάθε πανσέληνο γινόταν κυνήγι. Οι λυκάνθρωποι κυνηγούσαν μέσα στα δέντρα. Οι βρικόλακες κινούνταν σαν σκιές μέσα στη νύχτα. Κανείς δεν θυμόταν πια γιατί άρχισε ο πόλεμος. Μόνο ότι δεν τελείωνε ποτέ. Εκείνη τη νύχτα όμως όλα θα άλλαζαν. Στο κέντρο του δάσους, δίπλα σε έναν αρχαίο πέτρινο κύκλο, συγκεντρώθηκαν οι αρχηγοί των δύο φυλών. Από τη μία πλευρά στεκόταν η αγέλη των λυκανθρώπων. Τεράστια σώματα. Σκοτεινή γούνα. Μάτια που έλαμπαν σαν φωτιά. Ο αρχηγός τους, ο Tharos , γρύλισε χαμηλά. Από την άλλη πλευρά στάθηκαν οι βρικόλακες. Χλωμά πρόσωπα. Κόκκινα μάτια. Μακριά μαύρα ρούχα που κυμάτιζαν στον άνεμο. Η αρχόντισσα των βρικολάκων, η Selena , κοίταξε την αγέλη χωρίς φόβο. Για μια στιγμή κανείς δεν μίλησε. Ο αέρας μύριζε πόλεμο. Τότε εμφανίστηκε ο μάγος. Ο Len . Φορούσε πα...

  Το χωριό Σκοτεινόρεμα βυθιζόταν κάθε βράδυ σε μια παράξενη σιωπή. Κανείς δεν έβγαινε μετά τα μεσάνυχτα. Οι πόρτες κλείδωναν. Τα παράθυρα σφραγίζονταν. Γιατί όλοι γνώριζαν τι ερχόταν όταν το φεγγάρι γινόταν κόκκινο. Στο δάσος γύρω από το χωριό ζούσε μια αγέλη λυκανθρώπων. Όχι απλά τέρατα. Ήταν κάποτε άνθρωποι. Τώρα όμως πεινούσαν μόνο για ανθρώπινη σάρκα. Εκείνη τη νύχτα το φεγγάρι ανέβηκε αργά στον ουρανό. Ένας βαθύς ουρλιαχτός ακούστηκε μέσα από τα δέντρα. Ένας. Μετά δύο. Μετά δέκα. Οι λυκάνθρωποι είχαν ξυπνήσει. Τα σώματά τους ήταν τεράστια. Μυώδη. Καλυμμένα με σκοτεινή γούνα. Τα μάτια τους έλαμπαν κίτρινα μέσα στο σκοτάδι. Η όσφρησή τους μύριζε τον φόβο. Και απόψε η μυρωδιά των ανθρώπων ήταν παντού. Στην άκρη του χωριού ένας άντρας περπατούσε βιαστικά. Δεν είχε ακούσει τις ιστορίες. Δεν πίστευε στους θρύλους. Μέχρι που άκουσε το πρώτο γρύλισμα πίσω του. Σταμάτησε. Αργά γύρισε το κεφάλι. Δύο μάτια τον κοιτούσαν μέσα από το σκοτάδι. Μετά άλλα τέσσερα. Και άλλα. Η αγέλη είχε ήδη ...

Στους πιο σκοτεινούς δρόμους του κόσμου, εκεί όπου οι άνθρωποι ψιθυρίζουν προσευχές αλλά μέσα τους κρύβουν αμαρτίες, υπάρχει ένας νόμος που κανείς δεν ξεφεύγει. Όποιος πουλήσει την ψυχή του στον Διάβολο… αργά ή γρήγορα θα τον βρουν οι Κυνηγοί. Όχι άνθρωποι. Ούτε δαίμονες όπως τους φαντάζονται οι ιερείς. Τρεις Demoness περιπλανώνται στη γη, δεμένες με τον όρκο της Κόλασης. Και μαζί τους… τα σκυλιά της νύχτας. Η πρώτη Demoness — Vespera Η Vespera εμφανίζεται πάντα πρώτη. Τα μαλλιά της είναι μαύρα σαν καμένο μετάξι και τα μάτια της λάμπουν κόκκινα στο σκοτάδι. Φοράει μακρύ δερμάτινο φόρεμα που μοιάζει να είναι φτιαγμένο από σκιές. Δίπλα της περπατούν δύο τεράστια σκυλιά της κόλασης. Τα δόντια τους στάζουν φωτιά. Μυρίζουν την αμαρτία από μίλια μακριά. Η Vespera δεν βιάζεται. Απολαμβάνει το κυνήγι. Όταν βρίσκει έναν άνθρωπο που πούλησε την ψυχή του για χρήμα, δύναμη ή απαγορευμένη ηδονή, πλησιάζει αργά. «Η συμφωνία τελείωσε», ψιθυρίζει. Τα σκυλιά της γρυλίζουν. Και τότε αρχίζει το κυνήγι. ...