Tromos.gr

  Η βροχή έπεφτε ασταμάτητα πάνω από την πόλη. Οι δρόμοι ήταν σχεδόν άδειοι και ένα πυκνό στρώμα ομίχλης σκέπαζε το παλιό νεκροταφείο στην άκρη της περιοχής. Εκεί, ανάμεσα σε ξεχασμένους τάφους και σπασμένα αγάλματα, συγκεντρωνόταν μια μυστική ομάδα αποκρυφιστών που ήταν γνωστή μόνο με το όνομα «Οι Τρεις Magnus». Αρχηγός τους ήταν η Αζάρα. Όποιος την έβλεπε πίστευε πως ήταν μια νεαρή γυναίκα περίπου είκοσι ετών. Το πρόσωπό της παρέμενε αψεγάδιαστο και το βλέμμα της έμοιαζε γεμάτο ζωή. Κανείς όμως δεν γνώριζε πως η πραγματική της ηλικία ξεπερνούσε τα τριακόσια ενενήντα χρόνια. Η ιστορία της ξεκινούσε σε ένα μικρό χωριό βαθιά στην Αφρική. Εκεί είχε μεγαλώσει ακούγοντας ιστορίες για πνεύματα, τελετουργίες και αρχαίες δυνάμεις. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, ταξίδεψε σε πολλές χώρες. Συνάντησε σαμάνους, θεραπευτές, μυστικιστές και ανθρώπους που αφιέρωναν τη ζωή τους στη γνώση του αγνώστου. Με τον καιρό, η αναζήτηση της γνώσης μετατράπηκε σε εμμονή. Η Αζάρα δεν αναζητούσε πλέον σοφία. Αναζη...

  Κανείς δεν γνώριζε ότι κάτω από τους δρόμους, πίσω από τα φώτα των καταστημάτων και τις συνηθισμένες ζωές των ανθρώπων, υπήρχε μια μυστική οργάνωση γνωστή μόνο με το όνομα Τμήμα Ανίχνευσης Πυλών . Η ύπαρξή της είχε διαγραφεί από όλα τα δημόσια αρχεία. Οι πράκτορές της δεν φορούσαν στολές ούτε έφεραν διακριτικά. Ζούσαν ανάμεσα στους ανθρώπους σαν απλοί πολίτες, όμως η αποστολή τους ήταν διαφορετική από οτιδήποτε θα μπορούσε να φανταστεί ο συνηθισμένος κόσμος. Η δουλειά τους ήταν να εντοπίζουν κάθε νέα υπερφυσική παρουσία που εμφανιζόταν στην πόλη. Κάθε νύχτα, από ένα υπόγειο κέντρο επιχειρήσεων κρυμμένο βαθιά κάτω από εγκαταλελειμμένους σταθμούς, ειδικοί αναλυτές παρακολουθούσαν αόρατα ενεργειακά κύματα που διέσχιζαν την πραγματικότητα. Σύμφωνα με τους φακέλους της οργάνωσης, υπήρχαν δεκάδες άλλοι κόσμοι πίσω από τον δικό μας. Κόσμοι σκοτεινοί, ξεχασμένοι, γεμάτοι οντότητες που περίμεναν εδώ και αιώνες την ευκαιρία να επιστρέψουν. Τα συστήματα παρακολούθησης της οργάνωσης δεν έμοι...

  Κανείς δεν γνώριζε πότε ακριβώς γεννήθηκε το ZerO. Κάποιοι έλεγαν πως υπήρχε πριν ακόμη χτιστούν οι πρώτες πόλεις. Άλλοι πίστευαν πως ήταν κάτι χειρότερο από μυστική οργάνωση. Κάτι που δεν αποτελούταν μόνο από ανθρώπους. Το μόνο σίγουρο ήταν πως το όνομά του εμφανιζόταν ξανά και ξανά μέσα σε απαγορευμένα χειρόγραφα, σε καμένες βιβλιοθήκες, σε υπόγεια μοναστηριών και σε παλιά αρχεία που έπρεπε να είχαν καταστραφεί αιώνες πριν. Το ZerO δεν είχε αρχηγό. Είχε κύκλους. Μικρές ομάδες σε κάθε χώρα. Σε κάθε μεγάλη πόλη. Άνθρωποι που ζούσαν σαν κανονικοί πολίτες τη μέρα, αλλά τη νύχτα εξαφανίζονταν μέσα σε εγκαταλελειμμένα σπίτια, παλιά ξωκλήσια, κατακόμβες και δάση όπου το φως του φεγγαριού δεν έφτανε ποτέ ολοκληρωμένο στο έδαφος. Δεν χρησιμοποιούσαν τηλέφωνα. Δεν χρησιμοποιούσαν διαδίκτυο. Δεν άφηναν ηλεκτρονικά ίχνη. Επικοινωνούσαν μέσα από αρχαία βιβλία . Βιβλία δεμένα με μαύρο δέρμα, σφραγισμένα με σύμβολα που δεν ανήκαν σε καμία γνωστή γλώσσα. Κάθε πανσέληνο, οι κύκλοι του ZerO συγκ...

  Η βροχή έπεφτε ασταμάτητα πάνω στις πέτρινες στέγες της παλιάς πόλης του Ravenmoor. Οι περισσότεροι κάτοικοι πίστευαν πως οι εξαφανίσεις των τελευταίων μηνών ήταν έργο δολοφόνων ή κάποιας αρρώστιας. Κανείς όμως δεν ήξερε την αλήθεια. Κάτω από τα εγκαταλελειμμένα κτίρια και τις παλιές κατακόμβες υπήρχε μια μυστική σύναξη σατανιστών που πραγματοποιούσε τελετές με αρχαία βιβλία και απαγορευμένα σύμβολα. Άνθρωποι χάνονταν κάθε εβδομάδα και όσοι επέστρεφαν μιλούσαν για ψιθύρους, μαύρες λειτουργίες και μορφές με κουκούλες που περιφέρονταν στα νεκροταφεία τα μεσάνυχτα. Το Βατικανό γνώριζε. Και γι’ αυτό έστειλε το Τάγμα της Σιωπηλής Σφραγίδας. Μια μυστική ομάδα χριστιανών κυνηγών που υπήρχε κρυφά εδώ και αιώνες. Δεν φορούσαν πανοπλίες ούτε κινούνταν σαν στρατός. Δούλευαν μέσα στις σκιές, κυνηγώντας αποκρυφιστές, τελετουργίες και επικίνδυνες αιρέσεις που θεωρούσαν απειλή για τον κόσμο. Η ομάδα αποτελούνταν από πέντε άτομα. Ο Father Lucien, πρώην ερευνητής εξορκισμών. Η Sister Mirelle, ειδ...

  Η νύχτα είχε καλύψει ολόκληρη την περιοχή του Black Hollow όταν το πρώτο πτώμα βρέθηκε κρεμασμένο ανάποδα πάνω σε έναν παλιό σταυρό νεκροταφείου. Το στήθος του ήταν ανοιγμένο και γύρω από το σώμα υπήρχαν χαραγμένα σύμβολα νεκρομαντείας με αποξηραμένο αίμα. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Τους τελευταίους μήνες, ομάδες σατανιστών και νεκρομαντών άνοιγαν τάφους σε εγκαταλελειμμένα κοιμητήρια προσπαθώντας να ξυπνήσουν νεκρούς προφήτες και να διαβάσουν τα οστά τους. Οι τελετές άφηναν πίσω τους ακρωτηριασμένα σώματα, εξαφανισμένους ανθρώπους και χωριά βυθισμένα στον τρόμο. Όμως εκείνο που οι περισσότεροι δεν γνώριζαν… ήταν πως υπήρχαν άλλοι που τους κυνηγούσαν. Μια μυστική ομάδα γνωστή ως: ⚔️ Οι Κυνηγοί Της Στάχτης Πέντε άντρες και μία γυναίκα. Παλιοί στρατιώτες. Ιερείς. Εκτελεστές. Άνθρωποι που είχαν χάσει οικογένειες από τελετές νεκρομαντείας. Ο αρχηγός τους λεγόταν Kael Draven. Το πρόσωπό του ήταν γεμάτο ουλές και στο λαιμό του φορούσε ασημένιες σφραγίδες που, σύμφωνα με τον θρύλο, προστάτε...

  Το παλιό μοναστήρι του Saint Vornek στεκόταν νεκρό εδώ και εκατό χρόνια πάνω από τους λόφους του Black Hollow. Τα παράθυρα ήταν σπασμένα, οι τοίχοι γεμάτοι μαύρα σημάδια από φωτιά και το νεκροταφείο πίσω του είχε εγκαταλειφθεί τόσο καιρό που οι τάφοι είχαν σχεδόν χαθεί μέσα στις ρίζες των δέντρων. Εκείνο το βράδυ έξι άτομα ανέβηκαν το μονοπάτι μέσα στην ομίχλη. Κρατούσαν σακίδια, φανάρια και παλιά βιβλία δεμένα με δέρμα. Στο κέντρο της ομάδας περπατούσε ο Adrian, ένας άντρας που είχε αφιερώσει τη ζωή του στη νεκρομαντεία και στις απαγορευμένες τελετές. Στο χέρι του κρατούσε έναν χάρτη με ένα μόνο σημείο κυκλωμένο με κόκκινο μελάνι. Έναν τάφο χωρίς όνομα. Σύμφωνα με τον θρύλο, εκεί ήταν θαμμένος ένας άνθρωπος που μπορούσε να βλέπει το μέλλον λίγο πριν πεθάνει. Πριν τον σκοτώσουν, είχε γράψει προφητείες πάνω στα ίδια του τα κόκαλα για να μη χαθούν ποτέ. Οι έξι σατανιστές πέρασαν την καγκελόπορτα του νεκροταφείου. Ο αέρας μύριζε βρεγμένο χώμα και σάπια λουλούδια. Από μακριά ακουγότα...

  Η βροχή έπεφτε αργά πάνω στα σπασμένα μάρμαρα του παλιού νεκροταφείου έξω από το εγκαταλελειμμένο χωριό του Vargan. Τα κυπαρίσσια λύγιζαν από τον άνεμο και οι σκουριασμένες πύλες έτριζαν σαν να διαμαρτύρονταν που κάποιος τολμούσε να περάσει ξανά μέσα από εκείνες τις ξεχασμένες πύλες. Ήταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα όταν οι έξι μορφές εμφανίστηκαν μέσα στην ομίχλη κρατώντας φανάρια, σακούλες με παλιά εργαλεία και τυλιγμένα βιβλία δεμένα με μαύρα δέρματα. Κανείς τους δεν μιλούσε δυνατά. Μόνο ψίθυροι. Ο Marcus, ο αρχηγός της σύναξης, στάθηκε μπροστά σε έναν παλιό τάφο που είχε σχεδόν χαθεί κάτω από βρύα και χώμα. Πάνω στην πέτρα υπήρχε ακόμη χαραγμένο ένα όνομα που ο χρόνος είχε σχεδόν σβήσει: Sikenitus Vhalor. Ένας νεκρομάντης που, σύμφωνα με τις απαγορευμένες ιστορίες, είχε προσπαθήσει να δει το ίδιο του το μέλλον μέσα από τελετές θανάτου. Οι θρύλοι έλεγαν πως λίγο πριν πεθάνει είχε γράψει σε κρυφές σελίδες τι είδε μετά τον θάνατο… και πως όποιος διάβαζε τα λόγια του άλλαζε για πάντα....