SEFL — Η Συμμαχία της Μαύρης Ρίζας

 

Για χρόνια η μυστική οργάνωση ZERO πίστευε ότι γνώριζε όλους τους εχθρούς που κινούνταν μέσα στο σκοτάδι. Κυνηγούσε δαίμονες, φυλάκιζε οντότητες, έκλεινε πύλες και συγκέντρωνε καταραμένα αντικείμενα στο υπόγειο Θησαυροφυλάκιο των Σφραγίδων. Όμως υπήρχε μία οργάνωση που δεν εμφανιζόταν σε κανέναν φάκελο, σε κανένα τελετουργικό βιβλίο και σε καμία από τις καταγραφές των πρακτόρων. Το όνομά της ήταν SEFL.
Η SEFL δεν αποτελούνταν μόνο από ανθρώπους. Στις τάξεις της υπήρχαν σκοτεινοί μάγοι, σατανιστές, δαιμονισμένοι κατάσκοποι και πλάσματα που μπορούσαν να φορούν ανθρώπινο πρόσωπο. Δεν τους ένωνε μια κοινή πίστη, αλλά ένας κοινός στόχος: να καταστρέψουν τη ZERO και να ελευθερώσουν όλα όσα εκείνη κρατούσε φυλακισμένα.
Αρχηγός της SEFL ήταν ο Άντριαν Βος, ένας πρώην ερευνητής αποκρυφιστικών φαινομένων, ο οποίος είχε εξαφανιστεί πριν από δεκαπέντε χρόνια κατά τη διάρκεια μιας αποτυχημένης τελετής. Όταν εμφανίστηκε ξανά, δεν ήταν πια ο ίδιος άνθρωπος. Το δεξί του μάτι είχε γίνει εντελώς μαύρο και μπορούσε να βλέπει τα αόρατα ενεργειακά πεδία που προστάτευαν τις βάσεις της ZERO. Δίπλα του βρισκόταν η Σελένα Μορ, μια ισχυρή μάγισσα ειδικευμένη στις σφραγίδες και στις πύλες. Η Σελένα μπορούσε να διαβάζει τα ίχνη που άφηνε η μαγεία πάνω σε αντικείμενα και ανθρώπους.
Την τεχνική ομάδα διοικούσε ο Ίλιαν Κρόου, ένας πρώην ειδικός συστημάτων ασφαλείας, ο οποίος είχε στρατολογηθεί από τη SEFL όταν έχασε την οικογένειά του σε μια υπερφυσική επίθεση που η ZERO είχε κρατήσει μυστική. Ο Ίλιαν δεν χρησιμοποιούσε ξόρκια. Χρησιμοποιούσε μηχανές, κρυφά δίκτυα και ανθρώπινα λάθη. Μαζί του εργαζόταν η Νάρα Βέιλ, μια γυναίκα που είχε γεννηθεί μέσα σε μια αποκρυφιστική αδελφότητα και μπορούσε να ακούει τους ψιθύρους πνευμάτων μέσα από ηλεκτρονικές συσκευές.
Το πιο επικίνδυνο μέλος της ομάδας ήταν ο Μόρβαν, ένα σκοτεινό πλάσμα που έμοιαζε με ψηλό άνθρωπο, αλλά δεν είχε πραγματικό πρόσωπο. Μπορούσε να μιμηθεί τη φωνή, τις κινήσεις και τις αναμνήσεις οποιουδήποτε άγγιζε. Ο Μόρβαν ήταν ο κατάσκοπος της SEFL. Εκείνος θα άνοιγε τον δρόμο.
Το σχέδιο ξεκίνησε όταν ένας τεχνικός της ZERO, ο πράκτορας Έρικ Ντέιν, επέστρεψε από μια επιχείρηση σε εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο. Στον εξοπλισμό που είχε συλλέξει υπήρχε ένα μικρό μαύρο USB χωρίς καμία ένδειξη. Ο Έρικ πίστεψε ότι περιείχε αρχεία από το σύστημα ασφαλείας του εργοστασίου και το παρέδωσε για ανάλυση.
Κανείς δεν γνώριζε ότι το USB είχε τοποθετηθεί εκεί από τον Μόρβαν.
Όταν συνδέθηκε σε έναν απομονωμένο υπολογιστή της ZERO, δεν συνέβη τίποτα. Η οθόνη παρέμεινε μαύρη και το σύστημα δεν εμφάνισε κανένα αρχείο. Οι τεχνικοί θεώρησαν ότι η συσκευή ήταν κατεστραμμένη και την άφησαν συνδεδεμένη για λίγα λεπτά.
Αυτό ήταν το λάθος.
Μέσα στο USB δεν υπήρχε ένα συνηθισμένο πρόγραμμα. Υπήρχε ένας κώδικας που είχε δημιουργηθεί από τον Ίλιαν Κρόου και είχε ενισχυθεί με τα σύμβολα της Σελένα Μορ. Ο κώδικας λειτουργούσε σαν ψηφιακό παράσιτο, ενώ τα μαγικά σύμβολα κρύβονταν μέσα στις δομές των αρχείων. Δεν επιτέθηκε αμέσως. Περίμενε.
Μόλις ο υπολογιστής συνδέθηκε για λίγα δευτερόλεπτα με το εσωτερικό δίκτυο, το παράσιτο άρχισε να κινείται αθόρυβα από σύστημα σε σύστημα. Δεν κατέστρεφε δεδομένα και δεν ενεργοποιούσε συναγερμούς. Αντέγραφε τις διαδρομές, κατέγραφε τις θύρες ασφαλείας και έστελνε μικρά κομμάτια πληροφοριών σε έναν κρυφό κόμβο της SEFL.
Στη βάση των εχθρών, ο Ίλιαν παρακολουθούσε τις οθόνες.
«Μπήκαμε», είπε.
Η Σελένα πλησίασε και τοποθέτησε την παλάμη της πάνω σε έναν κύκλο χαραγμένο στο τραπέζι.
«Όχι ακόμη», απάντησε. «Μπήκε ο κώδικας. Εμείς πρέπει να μπούμε στη σκιά του.»
Με ένα τελετουργικό που συνέδεε το ηλεκτρονικό σήμα με τις πνευματικές συχνότητες, η SEFL κατάφερε να μετατρέψει τη σύνδεση σε αόρατο πέρασμα. Η Νάρα άκουγε τις συνομιλίες των πρακτόρων σαν ψιθύρους μέσα από τους τοίχους. Ο Μόρβαν έβλεπε εικόνες από τις εσωτερικές κάμερες. Ο Άντριαν Βος μπορούσε πλέον να χαρτογραφήσει τις μαγικές άμυνες της εγκατάστασης.
Ο πρώτος στόχος τους ήταν ένας απόρρητος φάκελος με την ονομασία Αρχείο Λάζαρος. Σύμφωνα με τις πληροφορίες τους, το αρχείο περιείχε τις θέσεις επτά φυλακισμένων οντοτήτων και τις ακολουθίες των σφραγίδων που τις κρατούσαν περιορισμένες. Αν η SEFL αποκτούσε αυτές τις πληροφορίες, θα μπορούσε να ανοίξει τα κελιά τους ένα προς ένα.
Όμως η επίθεση δεν έμεινε κρυφή για πολύ.
Η αναλύτρια της ZERO Μίρα Κέιν παρατήρησε ότι ένας παλιός υπολογιστής έστελνε ελάχιστα πακέτα δεδομένων σε ώρες που κανείς δεν τον χρησιμοποιούσε. Αρχικά πίστεψε ότι ήταν βλάβη. Όταν όμως άνοιξε τα αρχεία καταγραφής, είδε ένα παράξενο σύμβολο να επαναλαμβάνεται μέσα στον κώδικα.
Ήταν ένα μαύρο φίδι που δάγκωνε την ουρά του.
Η Μίρα σήμανε συναγερμό.
Μέσα σε δευτερόλεπτα, το κέντρο ελέγχου γέμισε κόκκινα φώτα. Οι τεχνικοί αποσύνδεσαν τμήματα του δικτύου, έκλεισαν τις επικοινωνίες και έθεσαν τους διακομιστές σε απομόνωση. Όμως το παράσιτο είχε ήδη εξαπλωθεί.
Στις οθόνες εμφανίστηκε το πρόσωπο του Άντριαν Βος.
«Τόσα χρόνια φυλακίζετε όσα δεν καταλαβαίνετε», είπε με ψυχρή φωνή. «Τώρα θα μάθετε πώς είναι να χάνετε τον έλεγχο.»
Ο διοικητής της ZERO, Ντάμιεν Ρος, διέταξε να καταστραφεί ο μολυσμένος εξοπλισμός. Όμως η Μίρα τον σταμάτησε.
«Αν κόψουμε τα πάντα τώρα, μπορεί να ενεργοποιήσουν τις σφραγίδες από απόσταση. Πρέπει πρώτα να τους κλείσουμε μέσα.»
Η ZERO δημιούργησε ένα ψεύτικο τμήμα του δικτύου, γεμάτο πλαστά αρχεία και ανύπαρκτες τοποθεσίες. Το παράσιτο οδηγήθηκε εκεί, πιστεύοντας ότι είχε βρει το Αρχείο Λάζαρος. Για λίγα λεπτά η SEFL δεν κατάλαβε την παγίδα.
Αλλά ο Μόρβαν ένιωσε κάτι.
«Δεν υπάρχουν ψυχές σε αυτό το μέρος», ψιθύρισε. «Μόνο άδεια δεδομένα.»
Ο Ίλιαν κατάλαβε ότι τους είχαν εγκλωβίσει. Προσπάθησε να αποσυνδέσει το σύστημα, αλλά ήταν ήδη αργά. Η ZERO άρχισε να κλείνει τις διαδρομές μία προς μία. Τα σύμβολα της Σελένα έσβηναν από τις οθόνες και η σύνδεση κατέρρεε.
Τότε ο Άντριαν έδωσε την τελευταία εντολή.
«Δεν χρειαζόμαστε όλα τα αρχεία. Σβήστε μόνο εκείνο.»
Η Νάρα συγκέντρωσε τους ψιθύρους των πνευμάτων και τους έστειλε μέσα από το δίκτυο σαν κύμα. Για λίγα δευτερόλεπτα οι διακομιστές της ZERO πάγωσαν. Η Σελένα ενεργοποίησε το τελευταίο σύμβολο και ο Ίλιαν διέγραψε ένα μόνο αρχείο πριν η σύνδεση κλείσει οριστικά.
Η επίθεση σταμάτησε.
Οι οθόνες έσβησαν.
Το δίκτυο της ZERO σώθηκε.
Όμως όταν οι τεχνικοί έλεγξαν τα συστήματα, ανακάλυψαν ότι ένα αρχείο είχε χαθεί εντελώς. Δεν υπήρχε αντίγραφο ασφαλείας, δεν υπήρχε καταγραφή και δεν υπήρχε τρόπος ανάκτησης.
Το όνομά του ήταν:
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΜΑΥΡΗ ΑΥΓΗ.
Ο διοικητής Ντάμιεν Ρος κοίταξε τη Μίρα.
«Τι περιείχε;»
Η Μίρα έμεινε σιωπηλή για λίγα δευτερόλεπτα.
«Δεν ήταν κατάλογος φυλακισμένων οντοτήτων», είπε τελικά. «Ήταν οι οδηγίες για το τι πρέπει να κάνουμε αν ανοίξει η μεγαλύτερη σφραγίδα.»
Στη βάση της SEFL, ο Άντριαν Βος στάθηκε μπροστά σε έναν τεράστιο πέτρινο κύκλο. Η Σελένα χαμογέλασε, ενώ ο Ίλιαν κρατούσε το μοναδικό αντίγραφο των δεδομένων που είχαν προλάβει να πάρουν.
«Καταφέραμε να διαγράψουμε το σχέδιο άμυνάς τους», είπε.
Ο Άντριαν κοίταξε το μαύρο άνοιγμα που σχηματιζόταν αργά μέσα στον κύκλο.
«Τώρα, όταν ανοίξει η πύλη, δεν θα θυμούνται πώς να την κλείσουν.»
Και βαθιά κάτω από τη βάση της ZERO, στο Θησαυροφυλάκιο των Σφραγίδων, ένα από τα παλαιότερα κιβώτια άρχισε να τρέμει. Οι αλυσίδες του τεντώθηκαν και τα μαγικά σύμβολα στην επιφάνειά του έσβησαν ένα προς ένα.
Η SEFL δεν είχε κερδίσει τον πόλεμο.
Είχε όμως ανοίξει την πρώτη ρωγμή.