Tromos.gr

Ο Γρηγόρης δεν κοιμόταν πια τα βράδια. Κάθε φορά που έκλεινε τα μάτια του έβλεπε την ίδια μορφή. Δύο κόκκινα μάτια μέσα στο σκοτάδι. Ένα χαμόγελο γεμάτο υποσχέσεις και απειλές. Πριν από είκοσι χρόνια είχε κάνει μια συμφωνία με τον Διάβολο. Ζήτησε πλούτη, φήμη και δύναμη. Για χρόνια όλα έμοιαζαν τέλεια. Οι επιχειρήσεις του μεγάλωσαν. Τα χρήματα έρχονταν ασταμάτητα. Όμως κάθε συμφωνία έχει τίμημα. Και τώρα η λήξη πλησίαζε. Του απέμεναν μόλις σαράντα ημέρες. Κάθε βράδυ άκουγε βήματα έξω από το σπίτι του. Σκιές περνούσαν μπροστά από τα παράθυρα. Μερικές φορές ξυπνούσε και έβρισκε μαύρες στάχτες πάνω στο πάτωμα του δωματίου του. Ήξερε τι σήμαινε αυτό. Ο δαίμονας ερχόταν να εισπράξει το χρέος. Τρομοκρατημένος άρχισε να ψάχνει παλιά βιβλία, ξεχασμένους θρύλους και μυστικές βιβλιοθήκες. Μετά από μήνες αναζήτησης βρήκε μια αναφορά σε έναν αρχαίο μάγο που ζούσε κρυμμένος στα βουνά. Λεγόταν Σόμπ. Οι ιστορίες έλεγαν πως γνώριζε μυστικά παλαιότερα από βασίλεια και αυτοκρατορίες. Ο Γρηγόρης ταξίδεψε...

  Πριν από πολλούς αιώνες, όταν τα βουνά της Ελλάδας ήταν γεμάτα μυστήρια και τα δάση απλώνονταν μέχρι τον ορίζοντα, οι άνθρωποι πίστευαν ότι νεράιδες ζούσαν σε κρυφές γωνιές της φύσης. Οι ιστορίες έλεγαν πως εμφανίζονταν κοντά σε πηγές, ποτάμια, παλιά γεφύρια και ξέφωτα που φωτίζονταν από το φως του φεγγαριού. \ \ Σύμφωνα με τους παλιούς θρύλους, οι νεράιδες δεν εμφανίζονταν σε όλους. Έλεγαν πως μόνο όσοι είχαν καλή καρδιά, σέβονταν τη φύση και δεν προκαλούσαν κακό μπορούσαν να τις δουν. Τις περιέγραφαν ως όμορφες μορφές με λαμπερά μάτια και φορέματα που έμοιαζαν φτιαγμένα από το φως του φεγγαριού. Στα βουνά της Ελλάδα, οι βοσκοί διηγούνταν ότι άκουγαν παράξενες μελωδίες τις ήσυχες νύχτες. Κανείς δεν έβλεπε ποιος τραγουδούσε, αλλά οι ιστορίες έλεγαν ότι ήταν οι νεράιδες που χόρευαν σε κύκλους μέσα στα λιβάδια. Όταν ξημέρωνε, έμεναν μόνο λίγα λουλούδια και ένα απαλό άρωμα στον αέρα. Οι παλιοί άνθρωποι έλεγαν πως όταν περπατάμε σε ένα όμορφο δάσος, πρέπει να το σεβόμαστε. Να μην αφή...

  Η νύχτα είχε πέσει βαριά πάνω από το παλιό δάσος. Ο άνεμος περνούσε ανάμεσα από τα ξερά δέντρα και οι σκιές έμοιαζαν να κινούνται μόνες τους. Ο Άρης έτρεχε χωρίς να κοιτάζει πίσω του. Ήξερε πως κάτι τον ακολουθούσε. Όχι άνθρωπος. Όχι ζώο. Ένας δαίμονας. Λέγεται πως όταν ένας δαίμονας διαλέξει μια ψυχή, δεν σταματά ποτέ το κυνήγι. Μπορεί να περιμένει χρόνια, δεκαετίες ή και ολόκληρες ζωές. Οι παλιές ιστορίες μιλούσαν για ανθρώπους που εξαφανίστηκαν μέσα στη νύχτα και δεν τους ξαναείδε κανείς. Ο Άρης είχε αναζητήσει βοήθεια από έναν γέρο μάγο που ζούσε μόνος του σε έναν εγκαταλελειμμένο πύργο. «Δεν υπάρχει τρόπος να νικήσεις ένα τέτοιο πλάσμα», του είπε ο γέρος. «Υπάρχει μόνο τρόπος να το ξεγελάσεις για λίγο.» Ο μάγος του παρέδωσε ένα παλιό βιβλίο δεμένο με σιδερένιες αλυσίδες. Οι σελίδες του ήταν γεμάτες παράξενα σύμβολα και ξεχασμένες ιστορίες. Σύμφωνα με τον θρύλο, υπήρχε ένα τελετουργικό που δεν χάριζε δύναμη ούτε αληθινή αορατότητα. Δημιουργούσε μόνο ένα πέπλο σύγχυσης γύρω απ...

  Οι φλόγες του ατελείωτου βασιλείου έκαιγαν χωρίς να δίνουν φως. Γύρω από τον μαύρο θρόνο είχαν συγκεντρωθεί αμέτρητοι δαίμονες. Άλλοι είχαν μάτια σαν αναμμένα κάρβουνα, άλλοι φορούσαν πανοπλίες από σκοτάδι και στάχτη. Τότε ο Σατανάς σηκώθηκε από τον θρόνο του. Η σιωπή σκέπασε ολόκληρη την αίθουσα. «Ακούστε με, υπηρέτες του σκότους», είπε με φωνή που έκανε τους τοίχους να τρίζουν. «Ο κόσμος των ανθρώπων είναι γεμάτος φόβους, απελπισία και αδυναμίες. Εκεί θα βρείτε τα θηράματά σας.» Οι δαίμονες γονάτισαν. «Δεν θα τους κυνηγάτε με δύναμη. Δεν θα τους κυνηγάτε με όπλα. Θα ψιθυρίζετε στους φόβους τους. Θα τρέφεστε από την απελπισία τους. Θα παρακολουθείτε τις σκιές τους και θα περιμένετε τη στιγμή που θα νιώσουν μόνοι.» Οι φλόγες δυνάμωσαν. «Όποιος δαίμονας καταφέρει να οδηγήσει μια ψυχή βαθύτερα στο σκοτάδι θα αποκτήσει περισσότερη δύναμη. Οι φλόγες του θα γίνουν ισχυρότερες. Τα φτερά του θα μεγαλώσουν. Το όνομά του θα γραφτεί στα Μαύρα Χρονικά της Αβύσσου.» Ένας τεράστιος δαίμονας π...

  Ο Φραν ήταν είκοσι πέντε χρονών όταν βρήκε ένα παλιό χειρόγραφο κρυμμένο μέσα σε ένα σκονισμένο ξύλινο σεντούκι. Οι σελίδες ήταν κιτρινισμένες και γεμάτες παράξενα σύμβολα. Ανάμεσα στις γραμμές υπήρχε ένα κείμενο που περιέγραφε μια σκοτεινή συμφωνία με έναν δαίμονα. Σύμφωνα με τον θρύλο, όποιος υπέγραφε το συμβόλαιο αποκτούσε πλούτη, δύναμη και ό,τι επιθυμούσε για είκοσι χρόνια. Όμως υπήρχε ένας όρος. Όταν τελείωνε ο χρόνος, η συμφωνία έληγε και το χρέος έπρεπε να πληρωθεί. Ο Φραν, παρασυρμένος από την απληστία του, υπέγραψε. Τα χρόνια πέρασαν. Απέκτησε χρήματα, φήμη και όλα όσα κάποτε ονειρευόταν. Ξέχασε όμως τις προειδοποιήσεις που υπήρχαν στις τελευταίες σελίδες του συμβολαίου. Τη νύχτα που συμπληρώθηκαν ακριβώς είκοσι χρόνια, ένας παγωμένος αέρας κάλυψε την πόλη. Από τα σκοτεινά δάση ακούστηκαν ουρλιαχτά. Οι λύκοι του δαίμονα είχαν έρθει για να εκτελέσουν τη συμφωνία. Ο Φραν προσπάθησε να κρυφτεί. Κλείδωσε πόρτες και παράθυρα. Έσβησε τα φώτα και περίμενε μέσα στο σκοτάδι. Όμω...

  Για αιώνες, οι δαίμονες συνεργάζονταν με τους Λύκους της Σκιάς. Δεν ήταν συνηθισμένα ζώα. Ήταν πλάσματα της νύχτας, γεννημένα από το απόλυτο σκοτάδι. Κυνηγούσαν εκείνους που είχαν πουλήσει την ψυχή τους στους άρχοντες των σκιών και όταν ερχόταν η ώρα της πληρωμής, η αγέλη εμφανιζόταν. Κανείς δεν μπορούσε να δει αυτούς τους λύκους. Ή σχεδόν κανείς. Μόνο όσοι βρίσκονταν κοντά στον θάνατο μπορούσαν να διακρίνουν τα λαμπερά μάτια τους μέσα στο σκοτάδι. Άλλοι άκουγαν μόνο ουρλιαχτά. Κραυγές. Βήματα που δεν άφηναν ίχνη. Σκιές που κινούνταν ανάμεσα στα δέντρα. Ο Φραν ήταν ένας πανίσχυρος δαίμονας που κρατούσε χιλιάδες συμβόλαια ψυχών. Κάθε συμφωνία είχε ημερομηνία λήξης. Και όταν η προθεσμία τελείωνε... οι Λύκοι της Σκιάς ξεκινούσαν το κυνήγι. Πριν από είκοσι πέντε χρόνια, ένας νεαρός ονόματι Άρης είχε κάνει μια συμφωνία. Ήθελε να τον θαυμάζουν όλοι. Να αποκτήσει πλούτη. Να αποκτήσει δύναμη. Να μην ακούσει ποτέ ξανά τη λέξη «αποτυχία». Ο Φραν του τα έδωσε όλα. Ο Άρης απέκτησε όσα ονειρε...

  Η νύχτα είχε πέσει βαριά πάνω από το παλιό δάσος. Κανένα πουλί δεν τραγουδούσε. Κανένας άνεμος δεν κινούσε τα δέντρα. Μόνο η αχνή μυρωδιά από θυμιάματα και βρεγμένο χώμα γέμιζε τον αέρα. Δώδεκα σατανιστές είχαν συγκεντρωθεί σε ένα ξέφωτο που κανείς δεν πλησίαζε εδώ και δεκαετίες. Φορούσαν μαύρους μανδύες και στο δέρμα τους υπήρχαν παράξενα σύμβολα που έμοιαζαν αρχαία όσο και ο ίδιος ο χρόνος. Γύρω τους έκαιγαν μικρά δοχεία με θυμίαμα, και ο καπνός ανέβαινε αργά προς τον ουρανό σχηματίζοντας αλλόκοτες μορφές. Η πανσέληνος φώτιζε το ξέφωτο με ένα χλωμό, ασημένιο φως. Ο αρχηγός της ομάδας κρατούσε ένα παλιό βιβλίο δεμένο με μαύρο δέρμα. Οι σελίδες του ήταν κιτρινισμένες και γεμάτες σύμβολα που κανείς δεν μπορούσε να διαβάσει χωρίς να νιώσει ένα παράξενο βάρος στο μυαλό του. Καθώς η τελετή ξεκινούσε, το δάσος άρχισε να αλλάζει. Οι σκιές μεγάλωσαν. Τα δέντρα έμοιαζαν να λυγίζουν προς το κέντρο του ξέφωτου. Ο αέρας πάγωσε. Μια βαθιά δόνηση ακούστηκε κάτω από τη γη. Οι παρευρισκόμενοι π...